บทที่ 1596

เขายกมือซ้ายขึ้น พลังของธาตุทั้งห้ารวมตัวกันระหว่างฝ่ามือและนิ้ว และแปรเปลี่ยนเป็นความโกลาหลอีกครั้ง เกิดเป็นโลกาหนึ่งแห่งขึ้นมาจากด้านใน

“เปิดฟ้า!”

สิ่งนี้คือพลังอมตะใหญ่ของตระกูลหลี่แห่งโลกมหาจักรภพ เต็มไปด้วยพลังเทพเปิดฟ้า ท่ามกลางพลังอมตะระดับราชาเทพ เรียกได้ว่าเป็นขุมพลังที่ไม่มีใครเทียบได้

วิชาตราประทับสำแดงออกมา หลอมรวมอยู่ที่มือขวาของหลัวซิวกลายเป็นแสงขวาน ทำลวงฟ้าทำลายดิน

“พลังอมตะไม่เลว แต่ใช้ผลการฝึกตนของเจ้าขับเคลื่อน กลับไร้ประโยชน์สิ้นดี”

มหาเทวะไร้เทียมทานพูดเย้ยหยัน ดูเหมือนเขาจะกลายร่างเป็นภูเขาขนาดใหญไปแล้ว ปล่อยแสงสีทองสว่างเจิดจ้า ดั่งดวงตะวันสีทอง

ในตอนที่เปิดฟ้าแสงขวานของหลัวซิวฟาดฟันออกไป มหาเทวะไร้เทียมทานคำรามออกมาเสียงดัง ดาบเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในฝ่ามือ เขาเหวี่ยงกระบี่ฟันออกไป สายรุ้งอันน่างดงามตระการตาพุ่งออกมา

มหาเทวะไร้เทียมทานก็เรียกใช้นักยุทธ์แล้ว ด้วยผลการฝึกตนที่เหมือนยืนอยู่บนยอดพีรามิด นักยุทธ์ที่อยู่ในมือต้องเป็นราชาแห่งศัสตราวุธที่สูงสุดแน่นอน

ความเร็วของกระบี่นั้นรวดเร็วถึงขีดสุด เต็มไปด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่ เปิดฟ้าแสงขวาน ถูกทำลายไปในชั่วพริบตา กระบี่แสงสีทองที่ส่องประกายแทงทะลุเข้ามา ฟาดฟันมายังหลัวซิว

เพียงแค่ชั่วพริบตา หลัวซิวก็รู้สึกได้ถึงวิกฤตสำคัญของชีวิตและความตายอย่างรุนแรง

เหวิง!

สำนักเต๋าเสวียนเทียนลอยออกมา ประตูใหญ่ที่ดูเก่าแก่และแปลกตาก็เปิดออก รวบกระบี่แสงที่น่าหวาดกลัวนี้เอาไว้ด้านใน

เสียงคำรามสั่นสะท้าน สำนักเต๋าเสวียนเทียนดูเหมือนว่าจะถูกทำลายลง รอยร้าวหลายรอยปรากฏขึ้น

ด้วยผลการฝึกตนไร้ที่เปรียบของมหาเทวะไร้เทียมทาน ขับเคลื่อนโจมตีด้วยราชาแห่งศัสตราวุธระดับสุดยอด มันมากเพียงพอที่จะสังหารราชาเทพทั่วไปได้ในพริบตา ทำลายราชาแห่งศัสตราวุธทั่วไปให้แหลกเป็นผุยผง

แต่สำนักเต๋าเสวียนเทียนเป็นเพียงแค่ราชาแห่งศัสตราวุธทั่วไป ถ้าไม่ใช่เพราะความพิเศษของมัน เกรงว่ามันอาจจะถูกทำลายได้ด้วยการโจมตีนี้

“เจ้าสามารถหยุดกระบี่นี้ของข้าได้ แต่เจ้าไม่มีทางหยุดกระบี่ที่สองนี้ได้”

น้ำเสียงเย็นชาถูกส่งออกมา มหาเทวะไร้เทียมทานกวัดแกว่งกระบี่ยุทธ์อีกครั้ง กระบี่แสงสีทองส่งเสียงคำรามบาดแก้วหู ฟาดฟันเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ปัง!”