บทที่ 1599

หลัวซิวขมวดคิ้ว ชายชุดเขียวคนนี้ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ

ขณะที่เขากำลังจะพูด ชายชุดเขียวก็ถอนหายใจออกมายาว ๆ ทันใดนั้นเขาก็หันหลังกลับและเดินจากไป ชั่วพริบตาร่างนั้นก็สลายไป หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

หลัวซิวกระพริบตาปริบ ๆ เขาไม่รู้ว่าชายชุดเขียวผู้นี้มาจากที่ใด และไม่รู้ด้วยว่าที่เขาให้ค่ายเทพระดับแปดมาตรฐานนับสิบระเบิดตัวเอง มีผลพวงมาถึงซากสนามรบโบราณ สิ่งนี้จึงทำให้ชายชุดเขียวเกิดขึ้นมาบนโลก

และสิ่งที่เขาไม่เข้าใจก็คือ ประโยคนั้นของชายชุดเขียวหมายความว่าอย่างไรกันแน่?

แข็งแกร่งเหมือนอย่างที่เจ้าเคยเป็นแต่ก็ยังตายไป ……

“เขาเคยรู้จักตัวข้าในอดีต?” หลัวซิวมีข้อสงสัยบางอย่าง เขาเคยได้เห็นวัฏสงสารภายในลูกแก้วความเป็นตาย รับรู้ถึงการกล่าวอ้างถึงวัฏสงสาร สำหรับเรื่องนี้เขาไม่ได้แปลกใจอะไร

“บางทีมรชาติใดชาติหนึ่ง ข้าอาจจะเคยได้พบกับเขามาก่อนก็เป็นได้” หลัวซิวคิดเช่นนั้นอยู่ในใจ

เขาไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับที่มาและตัวตนของชายชุดเขียว เพราะในขณะที่ตัวเขาเองแข็งแกร่งขึ้น ไม่ช้าก็เร็วต้องได้พบกันอีกเป็นแน่ และความลึกลับทั้งหมดจะถูกเปิดเผย

เช่นเดียวกับเส้นทางโลกยุทธ์ของเขา เมื่อความแข็งแกร่งของตัวเองเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ศัตรูและคู่ต่อสู้ที่เขาพบเจอก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน

เขาหยัดยืนขึ้นมาจากโลกแสงดาวซึ่งเป็นพิภพที่ต่ำที่สุด การต่อสู้ฆ่าฟันมาตลอดจนถึงตอนนี้ จึงรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี

ยังชัดเจนอีกด้วยว่า เมื่อเทียบกับทั่วทั้งจักรวาลห้วงดาราแล้ว เขายังคงอ่อนแอมาก...

ละออกจากความคิด ดวงตาของเขาฉายแววเย็นชา เป็นมหาเทวะดาราอุดรที่หมายหัวเขาเพื่อช่วงชิงโอกาสแห่งโชคลาภก่อน ต่อมาก็ยังมีมหาเทวะไร้เทียมทานปรากฏตัวขึ้น ถ้าไม่ใช่ว่าเขามีดาราโบราณมกุฎเทพและค่ายกลที่อาจารย์ไท่หยุนทิ้งไว้ให้ เกรงว่าในวันนี้เขาคงตายไปแล้ว