บทที่ 1612

“พลังดั้งเดิมกฎธาตุลม”

วิหคยักษ์สีเขียวตัวหนึ่งได้บินผ่านผืนฟ้าไป มันผ่านไปเร็วมาก แต่วิหคเขียวตัวนี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริง ๆ แต่เป็นสิ่งที่เกิดจากพลังดั้งเดิมแห่งกฎธาตุลม เป็นธาตุทิพย์อย่างหนึ่ง

ปีกของวิหคเขียวเมื่อกางออกยาวเกือบร้อยจั้ง ที่ด้านหลังของมัน ได้มีลำแสงสายหนึ่งตามมาอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน เป็นหลัวซิวนั่นเอง

ปีกเทพมังกรครามยักษ์ไร้มลทินกางออกมาที่ด้านหลังของเขา ปีกเทพสีครามหกข้างมีความวาวเหมือนดั่งโลหะ

เนื่องจากฝีมือของเขาได้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้สมบัติแห่งเทพฟ้าอย่างปีกทิพย์ไร้มลทิน มีประโยชน์น้อยลงไปเรื่อย ๆ

“หากสามารถรวมกฎปริภูมิเข้ากับปีกทิพย์ไร้มลทิน ให้ปริภูมิและความเร็วรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียว จะต้องทำให้ปีกทิพย์ไร้มลทินแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้อย่างแน่นอน”

ภายในใจคิดอยู่เล่นนี้ หลัวซิวขับเคลื่อนกฎปริภูมิ ใช้กฎปริภูมิควบคู่ไปกับกฎความเร็วของปีกทิพย์ไร้มลทิน หากสามารถทำให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นได้ ไม่นานนัก เขาก็จะตามวิหคเขียวที่อยู่ตรงหน้านั้นไปได้ทัน

ในตอนนี้เอง หอกรบอัคคีได้ลอยพุ่งเข้ามาราวกับสายฟ้า ทำให้หลัวซิวสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่รุนแรง

พรึบ!

ปีกเทพมังกรครามยักษ์ไร้มลทินสั่นสะท้าน ร่างของเขาพลันแวบหายไปทันที หอกรบอัคคีแทงทะลุจุดเดิมที่เขายืนอยู่ไป

“หือ? ไม่คิดว่าจะหลบการโจมตีของข้าได้ด้วย ปีกเทพบนร่างกายของเจ้าเป็นของขลังที่ไม่เลวเลย”

ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาในพื้นที่ที่ห่างออกไป นี่คือบุรุษที่มีลักษณะเป็นชายกลางคนผู้หนึ่ง รูปร่างสูงใหญ่กำยำสวมเสื้อสีแดงเพลิง มีมังกรอัคคีพันล้อมที่ที่แขนทั้งสองข้าง กรีดร้องคำราม

มังกรอัคคีพันอ้อมแขน เป็นสัญลักษณ์ของนักยุทธ์ตระกูลจู้แห่งโลกะอัมพรเทว เพราะวรยุทธ์ที่ตระกูลของพวกเขาฝึกฝนนั้นค่อนข้างพิสดาร ผลการฝึกตนยิ่งสูง มังกรอัคคีที่ควบคุมก็จะยิ่งแข็งแกร่ง

ส่วนตระกูลจู้ เป็นหนึ่งในหกตระกูลที่มีอาจารย์มกุฎเทพแห่งโลกะอัมพรเทว!

สายตาของหลัวซิวตกอยู่บนร่างของบุรุษผู้นี้ ผลการฝึกตนที่อีกฝ่ายแสดงออกมานั้นคือเทพมารขั้นสูง ทว่ากระแสพลังที่เขาแสดงออกมานั้นกลับแข็งแกร่งมาก มังกรอัคคีที่พันอ้อมแขนทั้งสองข้างเผยกลิ่นอายของบ่อเกิดกฎขั้นสี่ออกมา

เป็นที่ประจักษ์ว่า คนผู้นี้น่าจะเป็นราชาเทพผู้หนึ่ง แม้ว่าจะถูกกดจากกฎเกณฑ์ของตำหนักวัฏสงสาร แต่อาศัยบ่อเกิดขั้นที่สี่ของกฎเพลิงอัคคี ในที่แห่งนี้มีน้อยมากที่จะมีคู่ต่อสู้ที่ฝีมือพอ ๆ กันกับเขา