บทที่ 1617

“ฤทธิ์อมตะระดับมกุฎ!”

ภายในใจของหลัวซิวเข้มงวดขึ้นมา ผลการฝึกตนของคนผู้นี้ถูกกดลงมาเหลือเพียงแดนเทพมารยังสามารถแสดงการโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้ออกมาได้ ฤทธิ์อมตะชี่รบที่เขาแสดงออกมา แม้จะอยู่ในระดับฤทธิ์อมตะระดับมกุฎ ก็เป็นระดับสุดยอด ไม่ได้ด้อยไปกว่าพลังอมตะผังดาวตกของเขา

ครืนนนน......

พลังบ่อเกิดแห่งกฎอันมหาศาลถูกเขาดึงดูดเข้ามา ซึมซับเข้ามาในห้วงดาราที่แปรเปลี่ยนมาจากร่างกายของเขา ร่างเนื้อดาราดวงที่สิบแปดควบแน่นอย่างรวดเร็ว

“ทะลายเสีย!”

ชายหนุ่มตระกูลจ้าวได้ลงมือต่อไป มีแรงเสริมจากชี่รบมังกรเขียวพลังโจมตีของเขานั้นเทียบได้กับราชาเทพ

หากเป็นในสถานการณ์ปกติ การโจมตีในระดับนี้หลัวซิวไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ร่างกายของเขาได้แปรเปลี่ยนเป็นห้วงดาราผนึกรวมจุดลมปราณที่สิบแปด แทบจะไม่มีการป้องกันอยู่เลยสักนิด การโจมตีเช่นนี้สามารถสร้างอันตรายให้กับเขาได้

“เปาะแปะ!”

รอยแตกร้าวของดวงดาวสีทองทั้งสิบแปดดวงใหญ่ขึ้น มีเลือดสด ๆ ไหลออกมาจากด้านใน

ดวงดาวเหล่านี้ได้เกิดจากการผนึกรวมของเวทย์ฝึกตนของตนเอง นับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของเขา

“เร็วกว่านี้หน่อย!” หลัวซิวตวาดร้องอยู่ภายในใจ การเปิดจุดที่สิบแปดใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว แต่จากแผนการของเขา หากชายหนุ่มตระกูลจ้าวแทงหอกออกมาอีกสองครั้ง ดวงดาวทั้งสิบแปดดวงของเขาก็จะตั้งรับต่อไปไม่ไหวแล้ว

สำหรับดาราโบราณมกุฎเทพ จากสถานการณ์ของเขาในตอนนี้กลับไม่มีทางที่จะขับเคลื่อนมันได้เลย

ครืนนนน!

หอกที่สามของชายหนุ่มตระกูลจ้าวแทงออกมา รอยร้าวบนดวงดาวสีทองทั้งสิบแปดดวงเพิ่มมากยิ่งขึ้น แทงเข้ามาอีกหนึ่งครั้ง ก็จะแตกออกในทันที ทำให้ผลการฝึกตนเทพมารขั้นสูงของหลัวซิวตกฟุบลง

ในตอนนี้เอง ก็ได้มีเงาร่างอีกหลายสายเข้ามาในห้องแห่งนี้ เมื่อเห็นชายหนุ่มตระกูลจ้าวอยู่ในห้อง และลงมือในทันทีตามสัญชาตญาณ

บนร่างกายของคนพวกนี้รายล้อมไปด้วยไอสังหาร เห็นได้ชัดว่าได้ผ่านการต่อสู้มามากมายในตำหนักวัฏสงสาร