บทที่ 1624

ในขณะที่ดื่มสุรา หลัวซิวก็ไม่ลืมที่จะฝึกตน เขาแทบทนไม่ไหวอยากจะทะลวงแดนเทพฟ้าอยู่แล้ว

หากผลการฝึกตนสามารถบรรลุถึงแดนเทพฟ้า ไม่เพียงแค่พลังการต่อสู้จะเพิ่มขึ้นอีกขั้นใหญ่ จะยังจะสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาจุดลมปราณในบทที่สองได้ เปิดสิบแปดจุดแขนขวา

เคล็ดแสงดาวเทียนเต้ากับเคล็ดวิชาจุดลมปราณสอดคล้องกัน ตามหลังแล้วน่าจะมีแดนเทพฟ้าตอนที่สอง เพียงแต่ตอนที่สองนั้นเขาหามันไม่เจอ ดังนั้นจึงไม่มีวิธีการหลัก ๆ ในการฝึกฝน

“หากว่าหาตอนที่สองของเคล็ดแสงดาวเทียนเต้าไม่พบ เช่นนั้นในแดนเทพมารข้าก็คงไม่สามารถบรรลุความบริบูรณ์ถึงขีดสุดอย่างในแดนเทพมารได้”

หลัวซิวมุ่งมั่นที่จะไล่ตามจุดสูงสุดของโลกยุทธ์ ไล่ตามความสมบูรณ์แบบถึงขีดสุดในทุก ๆ ก้าว ตอนนี้จึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้นมา

หากมีเบาะแสก็ยังดี ปัญหาก็คือเคล็ดแสงดาวเทียนเต้าตอนที่สองนั้น ไม่มีเบาะแสใด ๆ อยู่เลยแม้แต่นิดเดียว

“เรื่องนั้นพักเอาไว้ก่อน ทุกปัญหาล้วนมีทางออก ข้าบรรลุถึงแดนเทพฟ้าก่อนแล้วค่อนว่า”

วางแก้วสุราลง หลัวซิวลุกขึ้นและจากไป ทะลวงแดนเทพฟ้านั้นเป็นเรื่องสำคัญ เขาต้องตามหาสถานที่ที่เหมาะแก่การฝึกตนทะลวงขั้น

โลกะอัมพรเทวนั้นกว้างใหญ่ไพศาล แต่ขณะเดียวกันนั้นมีนักยุทธ์อยู่จำนวนมาก สถานที่ที่มีปราณทิพย์ฟ้าดินอันเข้มข้น ล้วนแล้วแต่มีเจ้าของอยู่แล้ว ถูกคนยึดครอง เปิดเป็นสำนัก หรือไม่ก็สร้างเป็นถ้ำ

เป็นเรื่องสำคัญมากที่จะต้องหาพื้นที่ที่มีปราณทิพย์ฟ้าดินอันเข้มข้นเพื่อทะลวงแดนใหญ่ เพราะตอนที่ทะลวงนั้นจะมีพลังแห่งฟ้าดินถ่ายเทเข้าสู่ร่างกาย อยู่ในพื้นที่ที่ปราณทิพย์ยิ่งหนาแน่น พลังแห่งฟ้าดินที่จะต้องถูกถ่ายเทเข้าสู่ร่างกายก็จะยิ่งมากขึ้น สามารถผ่านช่วงเวลาที่อ่อนแอหลังจากการบรรลุขั้นไปได้เร็วยิ่งขึ้น

หลัวซิวไม่ได้มีความต้องการสูงนักเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่อย่างน้อยความเข้มข้นของปราณทิพย์ฟ้าดินก็ต้องอยู่ในระดับที่พอใช้ได้ถึงจะได้ ขอเพียงปราณทิพย์ฟ้าดินมีความเข้มข้นเล็กน้อย เช่นนั้นเขาก็สามารถใช้แก้วเทวมาเติมเต็มในส่วนที่ไม่พอของปราณทิพย์ได้

แต่ถ้าหากเป็นพื้นที่ที่ขาดแคลนปราณทิพย์นั้นต้องพูดกันอีกอย่าง หากต้องใช้หินเทวมากเกินไป ต่อให้เป็นหลัวซิวเองก็ไม่อยากจะสิ้นเปลืองไปง่าย ๆ แบบนั้น

ทันใดนั้น กระแสสัมผัสตัวสำนึกของหลัวซิวได้สัมผัสถึงการเคลื่อนไหวของกฎอย่างรุนแรง ในระหว่างที่เขาเคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็ว ก็ได้พบกับสภาพการณ์ที่อลหม่านวุ่นได้