บทที่ 1628

“แกร็ก!”

โล่ที่ชายชราผมเทาป้องกันร่างกายแตกสลาย สีหน้าสะพรึงกลัวถูกเผยออกมา ในตอนที่กำลังจะล่าถอย กลับรู้สึกถึงปริภูมิรอบกายถูกคุมขัง ，ประกอบกับเวลาค่อย ๆ ชะลอช้าลง ท่วงท่าเหมือนกำลังติดอยู่ในหล่ม

“กฎห้วงเวลา?”

ครั้งนี้ ชายชราผมเทาหวาดกลัวโดยสมบูรณ์แบบแล้ว ไม่ว่าจะคิดอย่างไรเขาก็คาดไม่ถึงว่าตนจะได้พบเจอกับราชาเทพที่เชี่ยวชาญกฎห้วงเวลา!

ตามที่เขาได้รู้มา ทั่วทั้งภายในโลกะอัมพรเทว ไม่มีผู้แข็งแกร่งสักคนที่เชี่ยวชาญกฎห้วงเวลา คนผู้นี้มาจากที่ใดกันแน่?

สีหน้าของหลัวซิวเย็นชา ฝ่ามือของเขาแปรเปลี่ยนเป็นวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด ครอบร่างของชายชราผมเทาให้จมลง

ภายใต้การหมุนเวียนของวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด การปะทะกันของสองสุดยอดกฎชีวิตและความตาย กำเนิดเป็นพลังทำลายล้างสรรพสิ่ง เพียงพริบตาก็บดขยี้ให้ร่างกายของชายชราผมเทากลายเป็นเถ้าธุลี ผลการฝึกตนและพลังชีวิตทั้งหมดของเขาถูกวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิดบังคับดูดกลืนกลั่นแปรและผสานเข้าไปภายในร่างกายของหลัวซิว

พลังออร่าบนร่างของเขาพุ่งสูงขึ้น ภายใต้การปะทะกันของผลการฝึกตน ประตูแห่งกฎเกณฑ์ระหว่างเทพมารและเทพฟ้า เผยร่องรอยของความไม่มั่นคงออกมา

ดูดกลืนกลั่นแปรผลการฝึกตนและพลังชีวิตของผู้แข็งแกร่งราชาเทพผู้หนึ่งโดยตรง ผลลัพธ์ที่ได้นั้นรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากยิ่งกว่า เมื่อเทียบกับการดูดซับแก้วเทวสิบล้านชิ้น

นัยน์ตาของหลัวซิวเปล่งประกายเยือกเย็น วินาทีนั้นเอง ตัวสำนึกก็ตรึงไปยังราชาเทพทั้งสองของปราสาทดาร์กเดวิล

ในวินาทีที่เห็นชายชราผมเทาถูกฆ่าตาย ราชาเทพทั้งสองรวมถึงศิษย์ของชายชราผมก็หวาดผวาถึงขีดสุดอยู่แล้ว ความคิดแรกคือต้องสำแดงวิชาซ่อนตัว หมายว่าจะหนีออกไปจากที่แห่งนี้

“ตรึง!”

หลัวซิวยกนิ้วขึ้นชี้ ราชาเทพทั้งสองของปราสาทดาร์กเดวิลที่ได้หนีไปไกลกว่าสิบลี้แล้วนั้น ร่างกายก็พลันถูกตรึงเอาไว้กับที่ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้แม้แต่น้อย

นี่คือพลังอมตะตรึงร่าง เป็นพลังอมตะที่หลัวซิวใช้กฎสองประเภทคือเวลาและปริภูมิเป็นฐาน และใช้หมื่นจักรวาลไร้รูปก่อกำเนิดมันขึ้นมา