บทที่ 1633

ช่องจิตของเขาก็กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบ ๆ ผสานเข้ากับกฎชีวิต ความตาย เวลาและปริภูมิ จากวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด มุ่งสู่การแปรผันเป็นวัฏสงสารที่แท้จริง

ตัวหยั่งรู้แปรเป็นห้วงดารา วัฏสงสารซ่อนอยู่ภายใน มันช่างพอเหมาะพอดีกับเส้นทางแห่งวิถียุทธ์ที่เขาได้ฝึกตนมา

ห่างออกไปหนึ่งแสนลี้ในอนัตตา ชายหนุ่มชุดแดงเห็นฉากนี้ด้วยตาของตัวเอง นัยน์ตาเต็มไปด้วยประกายของความตกตะลึง

“ตัวหยั่งรู้ของคนผู้นี้ จะกลายเป็นห้วงดารางั้นหรือ?”

จิตใจเขาสั่นสะท้านไปกับสิ่งนี้ กระทั่งตัวหยั่งรู้ของเขาที่กลายเป็นวังอัมพรแล้ว ยังพลอยสั่นสะท้านตามไปด้วย

วังอัมพรกับห้วงดาราจะเทียบกันได้อย่างไร? เปรียบเสมือนการถือผงธุลีเพื่อเปรียบเทียบขนาดของฟ้าดิน

ตัวหยั่งรู้กลายเป็นวังอัมพร เป็นที่ภาคภูมิใจสำหรับชายหนุ่มชุดแดงเสมอ ในบรรดาบุตรแห่งสวรรค์ในรุ่นเดียวกัน มีเพียงสองหรือสามคนเท่านั้นที่ทำได้

แต่วันนี้ เขาเห็นด้วยตาตัวเองว่าชายผู้หนึ่งกำลังจะทำให้ตัวหยั่งรู้กลายเป็นห้วงดารา ถ้าเขาไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง เขาจะไม่มีทางจะจินตนาการภาพนั้นได้ถึงมัน และจะไม่มีวันเชื่อเป็นแน่

“คนผู้นี้ต้องมีโชคมากเป็นแน่ ตัวหยั่งรู้ของเขายังไม่ได้รับการแปลงสภาพ นั่นก็หมายความว่าเขากำลังบรรลุแดนเทพฟ้า! แต่คนคนหนึ่งบรรลุแดนเทพฟ้าด้วยพลังอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ความสำเร็จในอนาคตของเขาไม่อาจคาดเดาได้เลย!”

เมื่อคิดถึงจุดนี้ การหายใจของชายหนุ่มชุดแดงก็พลันเร่งจังหวะถี่ขึ้นมา

ว่ากันตามหลักการ ด้วยตัวตนและฐานะของเขา ภายในโลกะอัมพรเทวแห่งนี้ ไม่มีโชคหรือโอกาสใดที่ควรค่าแก่การให้ความสำคัญ ต่อให้เป็นในตอนนั้นที่ตำหนักวัฏสงสารเปิดออก เขาก็ไม่สนใจ เพราะทรัพยากรที่เขาใช้ฝึกตนในเวลาปกติ มันมากกว่าโอกาสและความโชคดีที่คนเหล่านั้นได้รับในตำหนักวัฏสงสาร

แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป โชคลาภของผู้ที่ข้ามผ่านทัณฑ์ มันทำให้เขาอิจฉา!

“หากข้าได้รับโอกาสที่เป็นของเขามาแทน เช่นนั้นหากวันใดที่ข้าได้บรรลุเป็นมกุฎเทพ นั่นคือมกุฎเทพคนแรกของโลกะอัมพรเทว มกุฎเทพเพียงผู้เดียว!”

ในเวลานี้หัวใจของเขากำลังพลุ่งพล่าน แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาสามารถมั่นใจได้ว่า ทัณฑ์สายฟ้าพิโรธที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ต่อให้คนผู้นี้สามารถผ่านมันไปได้ ก็จะต้องอยู่ในสภาพอ่อนแอมากแน่ ๆ เป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับเขาที่จะคว้าโอกาสแย่งชิงโชคนั้นมา