บทที่ 1635

แต่คลื่นผลการฝึกตนบนร่างของชายหนุ่มชุดแดง กลับเป็นเพียงราชาเทพขั้นเจ็ด

นี่คือเหตุผลที่ชายหนุ่มชุดแดงมั่นใจและภูมิใจมาก เขาใช้ผลการฝึกตนราชาเทพขั้นเจ็ด สามารถเอาชนะราชาเทพขั้นเก้า หรือกระทั่งกึ่งมกุฎเทพได้ด้วย

เขาเป็นหนึ่งในอัจฉริยะไร้เทียมทานแดนราชาเทพที่สามารถข้ามแดนต่อสู้ได้ เป็นโอรสสวรรค์แห่งโลกะอัมพรเทว!

หลัวซิวสีหน้าไร้ความรู้สึก เพียงแค่มองการกระทำของชายหนุ่มชุดแดงอย่างนิ่งสงบ สายตาที่เฉยเมยคู่นั้น ราวกับกำลังมองมดตัวหนึ่งที่กำลังกัดช้างตัวใหญ่อย่างเอาเป็นเอาตายอยู่

“ชิ้ง!”

สายตาของชายหนุ่มชุดแดงรี่ลงกะทันหัน เขาเห็นว่าหอกรบที่เขาแทงออกไปนั้น กลับถูกชายหนุ่มตรงหน้าคว้าเอาไว้ด้วยมือเปล่า!

“เป็นไปได้อย่างไร?”

ชายหนุ่มชุดแดงหน้าถอดสี ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจ คนผู้นี้เพิ่งข้ามผ่านทัณฑ์สายฟ้าพิโรธ ว่ากันตามหลักการควรจะอยู่ในสภาพที่อ่อนกำลังที่สุดถึงจะถูก

หอกเทวะของเขาเป็นถึงราชาแห่งศัสตราวุธสูงสุด ร่างเนื้อของคนผู้นี้ต้องแข็งแกร่งถึงเพียงใดกันจึงสามารถจับมันได้อย่างง่ายดาย?

“ซวบ!”

หลัวซิวจับคมหอกของอีกฝ่ายไว้ในมือ ยกมือขึ้นและออกแรงสะบัด พลังที่ดุร้ายรุนแรงถึงขีดสุดได้ปะทุขึ้น ทำให้ร่างของชายหนุ่มชุดแดงถูกสะบัดออกไปโดยตรง

แย่งชิงหอกรบด้วยมือเปล่า!

ชายหนุ่มชุดแดงไม่เพียงแค่ถูกสะบัดออกไป หอกเทวะของเขายังตกลงไปอยู่ในมือของหลัวซิวอีกด้วย

“เป็นเพียงแค่ราชาเทพขั้นเจ็ด ก็ยังกล้าลงมือต่อข้าหรือ?”

หลัวซิวก้าวเดินตรงไปข้างหน้า สีหน้านิ่งเรียบ แต่กลับแฝงไปด้วยเจตนาฆ่าที่น่าหวาดกลัว สำหรับชายผู้นี้ที่ต้องการฆ่าตนเพื่อฉกฉวยแย่งชิงโอกาสและโชคลาภของเขา ในสายตาของเขามันได้กลายเป็นซากศพไปแล้ว

ตอนที่หลัวซิวยังไม่ได้บรรลุถึงแดนเทพฟ้า พลังของเขาก็สามารถสังหารราชาเทพขั้นเจ็ดได้

หลังจากบรรลุแดนใหญ่แล้ว เขาตระหนักรู้ในวิถีแห่งของวัฏสงสาร ตัวหยั่งรู้กลายเป็นห้วงดารา พลังรบร่างเนื้อผ่านบททดสอบอันยิ่งใหญ่ของทัณฑ์สายฟ้าพิโรธ บรรลุถึงระดับความแข็งแกร่งที่ไม่เคยมีมาก่อน