บทที่ 1637

จู้หงเทียนหวาดกลัวถึงขีดสุดแล้ว เดิมทีพลังรบบนร่างของเขาก็แข็งแกร่งมาก สำพลังอมตะระดับมกุฎก็แล้ว อีกทั้งยังสวมชุดนักยุทธ์มกุฎเทพอีก ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายผู้นี้อยู่ดี หากปะทะกันต่อไปเช่นนี้ เกรงว่าเขาคงต้องจกใจจนตายทั้งเป็นแน่

“ตระกูลจ้าวมีคนที่น่ากลัวเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?” ผู้แข็งแกร่งของตระกูลจ้าวสำหรับเขาแล้วค่อนข้างรู้จักดี แต่กลับไม่เคยได้ยินว่ามีคนเช่นนี้อยู่

“ตึง!”

หลัวซิวแทงหอกรบออกไปอีกครั้ง ทำเอาจู้หงเทียนลอยกระเด็นออกไปไกลรับร้อยจั้ง ในปากยังคงพ่นเลือดสดออกมา เลือดย้อมผืนฟ้า เขาไม่มีทางต้านทานไว้ได้เลย

“หนี!”

จู้หงเทียนไม่กล้าสู้ต่อแล้ว กลายร่างเป็นสายรุ้งเพลิงอัคคี และกำลังจะบินหนีไปในทันที

“ผังดาวตก!”

ในเวลาเช่นนี้ หลัวซิวโคจรพลังอมตะ ร่างของเขาก็พลันเปลี่ยนไป เปลี่ยนร่างกายของตนเองเป็นห้วงดารา

ห้วงดาราแห่งนี้ครอบคลุมรัศมีหลายหมื่นลี้ จู้หงเทียนไม่มีเวลาที่จะหลบหนีได้เลย จึงถูกครอบเอาไว้ภายในห้วงดารา

และภายในห้วงดาราแห่งนี้ ก็คืออาณาเขตของหลัวซิว คือฟ้าดินของเขา มีวัฏสงสารซ่อนอยู่!

ดาราสามสิบหกดวงปรากฏขึ้น และระเบิดตกลงมา หลังจากที่ผลการฝึกตนของหลัวซิวบรรลุถึงแดนเทพฟ้าแล้ว ดาราสามสิบหกดวงต่างก็กลายเป็นราชาแห่งศัสตราวุธเช่นกัน

ราชาแห่งศัสตราวุธ 36 ชิ้น รวมถึงการบรรลุนักค่ายเทพระดับเจ็ดของตัวเขาเอง รวมตัวกันเป็นค่ายสังหาร ในการโจมตีทุกครั้ง ต่างก็ทำให้จู้หงเทียนกระอักเลือดออกมาอึกใหญ่

“เจ้ากล้าฆ่าข้า เจ้าจะต้องเสียใจ!” น้ำเสียงของจู้หงเทียนเต็มไปด้วยความแค้นและไม่เต็มใจ

“ปัง!”

พลังของดาราสามสิบหกดวงระเบิดออกอีกครั้ง หลังจากการบดขยี้ ชุดนักยุทธ์มกุฎเทพก็ลอยอยู่ท่ามกลางห้วงดารา ร่างของจู้หงเทียน ถูกสับเป็นชิ้น ๆ จนเหมือนเนื้อบดเนื่องจากการโจมตีอย่างต่อเนื่อง แม้แต่ช่องจิตของเขาก็ถูกบดขยี้จนสลายไป

“ชุดนักยุทธ์มกุฎเทพ ไม่เลว!”