บทที่ 1659

เพียงแต่พวกนางไม่รู้ว่าคนที่จ่ายเงินเยอะขนาดนี้เพื่อซื้อพวกนางนั้นจะมีความเป็นไปได้บ้างหรือไม่ว่าเขาจะดีกับตนเองเล็กน้อย?

ในขณะนี้ หลัวซิวไม่ได้เปิดเผยตัวตนของเขา ดังนั้น ช่าจื่อเยียนเลยไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

“ข้าดูแล้วสหายหน้าไม่คุ้น ไม่รู้ว่าสหายชื่ออะไร?”

ชายชราผมหงอกค่อยๆ ลุกขึ้นและมองดูหลัวซิวอย่างเย็นชา “ในเมืองอัคคีนภานี้ มีคนไม่มากที่ไม่กล้าให้เกียรติข้า หนีสุนชาน”

“เจ้าเป็นเหี้ยอะไร? มีสิทธิ์อะไรที่ข้าต้องให้เกียรติเจ้า?”

หลัวซิวเยาะเย้ย “ในการประมูลแข่งขันด้วยความยุติธรรม ถ้าเจ้าสามารถจ่ายได้ก็จ่าย มิฉะนั้นก็หุบปาก!”

“เจ้าหาที่ตาย?”

หนีสุนชานโกรธจัดมาก เขาคาดไม่ถึงว่าผู้ชายคนนี้จะกล้าดูถูกเขาในที่สาธารณะ

“นี่คืองานประมูลอัคคีนภา ถ้าเพื่อนยุทธ์หนีไม่เสนอราคา โปรดนั่งลง”

ในขณะนี้ อิงบูเฉิงซึ่งเป็นประธานในการประมูลกล่าวขึ้น

เดิมทีนักยุทธ์หญิงซึ่งจะขายได้มากที่สุดคือสิบล้าน ทันใดนั้นก็ขายได้มากกว่าสามสิบล้าน อารมณ์ของ อิงบูเฉิงในขณะนี้ สามารถพูดได้ว่าดีมาก

เบื้องหลังของงานประมูลอัคคีนภานั้นไม่เล็ก และ หนีสุนชานก็ไม่กล้าสร้างปัญหาที่นี่ หลังจากที่เขานั่งลง เขาก็ครุ่นคิดเล็กน้อย และในที่สุดก็เลิกเสนอราคา

ถ้าเขาซื้อนักยุทธ์หญิงทั้งหกคนนี้ด้วยราคาที่สูงกว่า ก็ถูกกำหนดให้ไม่สามารถรักษาเกียรติของเขาไว้ได้ และจะถูกมองว่าเป็นคนโง่ นอกจากนี้ เขายังต้องเก็บแก้วเทวไว้ เพราะมีสมบัติที่เขาต้องการมากกว่านี้ในการประมูลครั้งต่อไป

“ฮ่า ฮ่า ถ้าไม่มีใครเสนอราคา นักยุทธ์หญิงทั้งหกที่มีคุณสมบัติดีและงดงามก็จะเป็นของเพื่อยุทธ์ผู้นี้”