บทที่ 1663

หลัวซิวไม่มีความคิดที่จะให้พวกนางอยู่ต่อ การที่คนพวกนี้ได้รับอิสระอีกครั้งนั้น ก็เป็นการพึ่งพาบารมีของช่าจื่อเยียนเช่นกัน

ในส่วนของเรื่องที่ว่าหลังจากพวกนางจากไป ชะตากรรมต่อจากนี้ของพวกนางจะเป็นอย่างไรนั้น มันไม่ใช่สิ่งที่หลัวซิวต้องไปพิจารณา

ผู้บำเพ็ญเซียนหญิงทั้งเจ็ดล้วนคำนับให้เขาอย่างตื้นตันใจ ก่อนจะพากันกลายร่างเป็นลำแสงแล้วบินหายไปจากสถานที่แห่งนี้

ภายในถ้ำอันเรียบง่ายที่บุกเบิกขึ้นมา ถูกหลัวซิวแบ่งออกเป็นห้องพักสองห้อง ผลการฝึกตนในปัจจุบันของช่าจื่อเยียนเป็นเพียงเทพมารขั้นสาม หลัวซิวเอาแก้วเทวและยาจำนวนมากให้นาง นางก็ฝึกตนปิดขังอย่างรวดเร็วเช่นกัน

พรสวรรค์ของช่าจื่อเยียนถือว่าไม่เลวเลยจริง ๆ ครั้นเมื่อยังเป็นวัยรุ่น นางก็เป็นสตรีผู้ภาคภูมิของสวรรค์หนึ่งยุคเช่นกัน แต่ทว่าต่อมาเนื่องจากถูกความรักผูกมัด ถูกปล่อยลงไปในโลกามนุษย์หมื่นปี นางถึงหยุดอยู่ที่เทพมารขั้นสูงมาโดยตลอด

ต่อมามีโอกาสย้อนกลับมายังโลกเสวียนเทียน และประสบกับภัยพิบัติการล่มสลายของสำนักเทียนช่า ผลการฝึกตนจึงร่วงหล่นลงไปในทีเดียว เส้นทางชีวิตเปี่ยมล้นไปด้วยอุปสรรค

อย่างไรก็ตามความทุกข์ทรมานเหล่านี้กลับทำให้นางเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว หากมีเวลาที่มากพอ รวมไปถึงทรัพยากรที่ตัวเองสามารถจัดเสนอให้ หลัวซิวเชื่อว่าสามารถทำให้นางบรรลุถึงแดนราชาเทพภายในระยะเวลาที่สั้นที่สุดได้แน่นอน

ภายในห้องพักของตนเอง หลัวซิวพลิกมือหยิบแหวนเก็บของของชายร่างใหญ่นั่นในงานประมูลอัคคีนภาออกมา

ในเมื่อเขาจะตามหาเบาะแสเบื้องหลังของผู้ที่จับกุมตัวญาติพี่น้องและสหายของตนไปผ่านงานประมูลอัคคีนภา เช่นนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำก็คือทำความเข้าใจกับฝ่ายตรงข้าม

ภายในแหวนเก็บของ หลัวซิวเจอป้ายบัญชาการบอกตัวตนหนึ่งชิ้น ด้านบนมีคำว่าผู้ดูแลสลักอยู่ น่าจะเป็นตัวตนของชายร่างใหญ่คนนั้นที่อยู่ในงานประมูลอัคคีนภา

ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป ตำแหน่งผู้ดูแลไม่ถือว่าสูงมากนัก ตำแหน่งถัดจากผู้ดูแล ยังมีผู้คุมกฎและผู้อาวุโสต่าง ๆ เป็นต้น ส่วนผลการฝึกตนของชายร่างใหญ่คนนั้นคือราชาเทพขั้นเจ็ด กลับเป็นได้เพียงผู้ดูแลคนหนึ่งเท่านั้น แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เห็นแล้วว่าภูมิหลังของงานประมูลอัคคีนภาน่าจะไม่เล็กเลย มีความเป็นไปได้สูงมากว่ามีผู้แข็งแกร่งระดับมกุฎเทพคอยปกปักรักษา

“มาตรแม้นว่าเป็นอุโมงค์มังกรและถ้ำเสือ ก็ต้องลองฝ่าฟันดูสักตั้ง!”