บทที่ 1695

หลัวซิวยังคาดเดาว่าอาจมีชิ้นส่วนของใจแห่งศุภรอยู่บนดาราแห่งกาลเวลานั้น!

ด้วยความคิด เขาเก็บใจแห่งศุภร ลุกขึ้นและเดินออกจากสถานที่ฝึกตน

“ผู้เพื่อนยุทธ์อิง?”

ทันทีที่เขาเดินออกจากสถานที่ฝึกตน หลัวซิวก็เห็นอิงบูเฉิง ดูเหมือนว่าคนผู้นี้รอเขาอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน

“ผู้เพื่อนยุทธ์เย่ ในที่สุดเจ้าก็ออกมาเสียที ดาราแห่งกาลเวลาปรากฏตัวแล้ว!”

เมื่ออิงบูเฉิงเห็นหลัวซิว เขาก็พูดทันทีอย่างยินดีว่า “รีบมากับข้า บรรพจารย์มกุฎเทพบอกว่าเขาต้องการพบเจ้า”

หลัวซิวไม่แปลกใจกับการเรียกพบของบรรพจารย์มกุฎเทพแห่งงานประมูลคุนหลุน เขารู้ดีว่าความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมานั้น เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของกองกำลังใหญ่แล้ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาจะหลีกเลี่ยงการติดต่อกับผู้แข็งแกร่งมกุฎเทพอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ ความแข็งแกร่งของเขาได้เพิ่มขึ้นเป็นระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน แม้ว่าเขาจะยืนอยู่หน้าผู้แข็งแกร่งมกุฎเทพก็ตาม เขาก็แน่ใจว่าจะไม่ให้อีกฝ่ายเห็นเบาะแสอะไร

ภายใต้การนำของอิงบูเฉิง หลัวซิวได้พบกับบรรพจารย์มกุฎเทพผู้นั้น

เป็นชายชราผู้หนึ่ง และปลดปล่อยแรงกดดันของผู้แข็งแกร่งแดนมกุฎโดยมองไม่เห็น เขาเป็นหนึ่งในสามบรรพจารย์ของงานประมูลคุนหลุน ผู้เฒ่าหลิงเฉิน

“ผู้น้อยเย่ห้าวหราน เคารพผู้อาวุโส” หลัวซิวก้าวไปข้างหน้าและโค้งคำนับ

“ฮ่า ฮ่า ลุกขึ้นเถอะ ผู้คุมกฎเย่มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม ได้ฝึกตนจนถึงราชาเทพด้วยกฎปริภูมิ และเป็นราชาในแดนเดียวกัน ไม่เลว ไม่เลว!” ผู้เฒ่าหลิงเฉินลูบเคราสีขาว ให้ความรู้สึกที่ดีมากๆกับผู้อื่น