บทที่ 171 ความเป็นห่วงของผู้อาวุโส

หลังจากขายทุกอย่างให้องค์กรนักล่ายุทธ์แล้ว หลัวซิวได้รับหินพลังจิตชั้นล่างเป็นจำนวนทั้งหมดห้าหมื่นก้อน

เขายังมีของดีอยู่ในมืออีกหลายชิ้น เช่นหนังเสือ กระดูกเสือ พลังและเลือดของเสือสองหัวเขมือบลึก และยาอสูร!

การต่อสู้ระหว่างนักฝึกยุทธ์ นอกจากตัวนักยุทธ์แล้ว เกราะนักยุทธ์นั้นเป็นเกราะป้องกันที่ขาดไม่ได้เช่นกัน

เสือสองหัวเขมือบลึกเป็นอสูรระดับ5 ถ้าปรมาจารย์หลอมอาวุธระดับ5 เป็นคนหลอมเกราะหนัง มันจะสามารถต้านการโจมตีของกองทัพดินได้ และถึงแม้จะเป็นนักยุทธ์ระดับชั้นล่าง ยังสามารถตอบโต้การโจมตีส่วนใหญ่ได้ ซึ่งมันเป็นของดีที่สามารถนำมาช่วยชีวิตได้

เพียงแต่เกราะนักยุทธ์ระดับเดียวกันนั้น มีราคาแพงกว่านักยุทธ์ระดับเดียวกันมาก ดังนั้นแม้ว่าจอมยุทธ์จำนวนมากจะมีหินพลังจิต แต่พวกเขาก็ใช้มันเพื่อฝึกฝนพัฒนาผลการฝึกตน โดยทั่วไปแล้วจะไม่ยอมเสียหินพลังจิตมากมายเพื่อไปซื้อเกราะนักยุทธ์ที่ราคาค่อนข้างแพง

เกราะนักยุทธ์ระดับล่างไม่ค่อยมีประโยชน์มากนัก ส่วนเกราะนักยุทธ์ระดับสูงนั้นแพงเกินไป ดังนั้นหลัวซิวจึงเห็นจอมยุทธ์ที่สวมเกราะนักยุทธ์เพียงไม่กี่คนเท่านั้น

สำหรับกระดูกและฟันของเสือสองหัวเขมือบลึกแล้ว เป็นวัตถุดิบสำหรับการกลั่นของกองทัพดิน และมูลค่าของมันนั้นไม่ต่ำอย่างแน่นอน พลังและเลือดสามารถนำมาสลักยันต์ ส่วนยาอสูรระดับ5นั้นเป็นที่ชื่นชอบของนักกลั่นยา

ยาอสูร ประกอบด้วยพลังงานบริสุทธิ์ที่ผนึกรวมจากพลังจิตของอสุรกาย และต้องเป็นอสุรกายระดับ5 ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะสามารถผนึกรวมได้

ยาอสูรนั้นแตกต่างจากลูกแก้วโลหิตที่ได้จากอสูรกายในแดนนานาอสูร และจอมยุทธ์นั้นไม่สามารถดูดซับพลังอสุรกายที่อยู่ในนั้นได้โดยตรง มีเพียงนักกลั่นยาที่ใช้ยาวิเศษหลายชนิด ถึงจะสามารถขจัดพลังอสูรที่อยู่ภายในนั้นได้ แล้วเปลี่ยนเป็นพลังจิตที่บริสุทธิ์ ถึงจะสามารถให้นักฝึกยุทธ์กลืนกินได้

หลังจากที่นักกลั่นยาได้กลั่นยาอสูรระดับ5แล้ว ยอดฝีมือราชายุทธ์สามารถนำยาไปใช้เพื่อบรรลุถึงแดนเล็กได้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความล้ำค่าของยา

เหตุผลที่หลัวซิวไม่นำของดีเหล่านั้นออกมา นั่นเป็นเพราะตนเองนั้นอ่อนแอเกินไป อย่างไรเสีย เสือสองหัวเขมือบลึกนั้นเป็นอสูรระดับ5 แม้แต่ราชายุทธ์จะฆ่ามันก็เป็นเรื่องยาก ซึ่งทำให้เขายากที่จะอธิบายเรื่องนี้

แม้ว่าเขาจะสร้างเรื่องโกหกเพื่ออธิบาย แต่คนอื่นอาจจะไม่เชื่อ

ก่อนที่อาการบาดเจ็บจะหาย เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะตกเป็นเป้าหมายของสำนักเหลยหวู่ ทำให้หลัวซิวไม่กล้าออกจากองค์กรนักล่ายุทธ์

หลังจากเวลาผ่านไป อาการบาดเจ็บของหลัวซิวค่อย ๆ ฟื้นตัวจากการไหลเวียนตามธรรมชาติของผู้เป็นอมตะ และเมื่อถึงเวลานั้นร่างของเขาเกือบจะเต็มไปด้วยปราณแท้ปราณเป็นตาย2ระดับ และเขาสามารถผนึกรวมพลังจิตแท้ปราณเป็นตาย2ระดับได้โดยตรง

เมื่อผนึกรวมเป็นพลังจิตแท้แล้ว ถือว่าได้ผ่านธรณีประตูแห่งการฝึกจิตไปครึ่งหนึ่งแล้ว และทั้งหมดนั้นก็เพื่อการฝึกจิตครึ่ง

นักฝึกยุทธ์อื่น ๆ จะผนึกรวมการสำนึกก่อน เพราะการผนึกรวมพลังจิตแท้นั้นต้องใช้เวลานาน

แต่เขานั้นกลับผนึกรวมพลังจิตแท้ก่อน แต่ยังไม่ได้ผนึกรวมการสำนึก

ดังนั้น ในช่วงเวลาที่ร่างกายของเขากำลังฟื้นตัว หลัวซิวจึงตั้งใจฝึกฝน‘พลังก่อรวมวิญญาณ’ และเมื่อกระแสสัมผัสพลังวิญญาณผนึกเป็นการสำนึกแล้ว ด้วยพลังของการสำนึกและพลังจิตแท้ จะสามารถบรรลุไปถึงแดนฝึกจิตได้

เมื่อก้าวสู่แดนฝึกจิตแล้ว ก็จะกลายเป็นปรมาจารย์โลกยุทธ์ ซึ่งในประเทศเทียนหวูแล้วสามารถถือว่าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง และสามารถปกป้องตนเองได้

ลู่เมิ่งเหยาฝึกฝนอย่างหนักเช่นกัน นางเป็นคนที่มีความสามารถมาก บวกกับหินพลังจิตและยาพรสวรรค์ระดับ3 ที่ได้รับจากหลัวซิว ทำให้ผลการฝึกตนของนางก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว และไม่นานนางก็จะบรรลุไปถึงแดนพรสวรรค์ขั้น3แล้ว

วันนี้ หลัวซิวนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องลับ ดวงตาที่ปิดของเขาลืมขึ้นมาทันที และมีความปีติปรากฏบนใบหน้า

ทุกครั้งที่กระตุ้นผู้เป็นอมตะ เหมือนได้เกิดใหม่ เพราะนี่คือการเปลี่ยนแปลงที่ผ่านความเป็นและความตาย ซึ่งบ่งบอกถึงความลึกลับของความเป็นและความตาย