บทที่ 1736

หลัวซิวเอื้อมมือออกไปคว้า ก้อนหินชิ้นนั้นก็อยู่ในมือของเขา โปร่งใสเล็กน้อย มีกฎลดเวลาอย่างครุมเครือ แต่ค่อนข้างอ่อนแอ

“สิ่งนี้มีประโยชน์อย่างไร?” หลัวซิวส่งแก้วห้วงเวลาให้ฉียู่หรงด้วยความสงสัย

“นี่คือแก้วห้วงเวลา” ฉียู่หรงดูตื่นเต้นเล็กน้อย “หรือท่านชายเย่ไม่รู้จักแก้วห้วงเวลาหรือ?”

หลัวซิวส่ายศีรษะ เขาไม่รู้จริงๆ ว่าสิ่งแบบนี้มีไว้เพื่ออะไร แม้ว่าจะมีกฎลดเวลาประกอบอยู่ข้างใน แต่ผลกลับธรรมดามาก

“แม้ว่าแก้วห้วงเวลาชิ้นนี้จะไม่ใหญ่นัก แต่แค่มีขนาดเท่าเล็บมือชิ้นนี้ มีมูลค่าเป็นแก้วเทวชั้นกลางหลายร้อยล้าน” ฉียู่หรงกล่าว

“ไม่ใช่หรอกนะ? สิ่งนี้มีค่ามากขนาดนี้เลยหรือ?” หลัวซิวก็ผงะเช่นกัน

ฉียู่หรงพยักหน้าและอธิบาย “เพราะแก้วห้วงเวลาแบนนี้สามารถนำมาผลึกสีมาเพลาได้ ยิ่งใช้แก้วห้วงเวลามากเท่าไหร่ ผลของสีมาเพลาก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น และอัตราส่วนของเวลาต่อโลกภายนอกสามารถึงหนึ่งต่อสิบ!”

“หากเป็นสีมาเพลาสิบเท่า อยู่ข้างในฝึกตนหนึ่งปีจะเท่ากับสิบปี ดังนั้นมูลค่าของแก้วห้วงเวลาจึงสูงมาก!”

หลังจากฟังคำอธิบายของฉียู่หรงแล้ว หลัวซิวก็เข้าใจถึงคุณค่าของแก้วห้วงเวลานี้ และเหตุผลที่เขาไม่รู้สึกว่าแก้วห้วงเวลานั้นมีค่าใดๆก็เพราะตัวเขาเองก็มีโลกาศุภร ดังนั้นสำหรับเขาแก้วห้วงเวลาเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ต่อเขาอย่างหมดจด

แต่สำหรับคนอื่นๆ คุณค่าของแก้วห้วงเวลานั้นยิ่งใหญ่มาก มันสามารถลดเวลาการฝึกตนของตนเองให้สั้นลงได้ และผู้อื่นใช้เวลาหนึ่งหมื่นปีถึงจะมีระดับผลการฝึกตน สามารถลดให้เหลือหนึ่งพันปีได้ด้วยความช่วยเหลือจากแก้วห้วงเวลา !