บทที่ 1742

จักรพรรดิเทพนั้นแข็งแกร่งที่สุดในทุกยุคของจักรวาล และไม่น่าแปลกใจที่วิถียุทธ์กลายเป็นห้วงดารา มีเพียงฝึกฝนวิถียุทธ์อันกว้างใหญ่ประเภทนี้เท่านั้นจึงจะสามารถทะยานสู่ตำแหน่งของจักรพรรดิเทพได้

เพียงแต่วิถียุทธ์ของจักรพรรดิเทพมหาวาล ไม่มีความลึกลับของวัฏสงสาร ดังนั้นดาราจักรวาลที่เขากลายขึ้นมานั้นจึงมีแต่ร่าง แต่ไม่มีความหมาย

ห้วงดารานี้เต็มไปด้วยความผันผวนของเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน ประวัติความเป็นมาของการมีอยู่ของจักรพรรดิเทพมหาวาลนั้นสามารถย้อนไปถึงหลายร้อยพันล้านปีก่อน เขามรณภาพมาเป็นเวลายาวนาน ดังนั้นห้วงดาราทั้งหมดจึงเต็มไปด้วยออร่าแห่งความตายที่หนักหน่วง

หลังจากจักรพรรดิเทพมหาวาลมรณภาพ วิถียุทธ์ของเขากลายเป็นห้วงดารา หากไม่มีเหตุบังเอิญ ศพของเขาจะต้องถูกฝังอยู่ในส่วนลึกของห้วงดารานี้

สถานที่ฝังศพของจักรพรรดิเทพเจ้าทำให้สีหน้าของหลัวซิวระมัดระวังมากขึ้น เขากระจายตัวสำนึกของเขาออกไป และรู้สึกถึงแรงกดดันทันทีแข็งแกร่งทันที ราวกับว่ากฎและเจตจำนงของห้วงดารานี้อยู่ตรงกันข้ามกับเขา

มีความผุดขึ้นมาในสมองหลัวซิว เขาก็ใช้มหาอิทธิฤทธิ์ของหมื่นจักรวาลไร้รูปทันทีเพื่อวิวัฒนาการเคล็ดฟ้าดินมหาวาล ความรู้สึกที่ราวกับถูกทั่วทั้งห้วงดารากดดันหายไปอย่างไร้ร่องรอย และตัวสำนึกของเขาก็ไม่ถูกระงับอีกต่อไป แพร่กระจายออกไปไกลถึงหลายพันลี้ในคราวเดียว

“ดูเหมือนว่าเฉพาะผู้ที่ฝึกฝนเคล็ดฟ้าดินมหาวาลมาที่นี่เท่านั้นถึงจะไม่ถูกระงับ”

หลัวซิวตระหนักถึงบางอย่าง เขาเลือกทิศทางหนึ่งทันที และเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

หลังจากนั้นไม่นาน ตัวสำนึกของเขาก็สัมผัสได้ถึงอของเหล่าหลิวเทียนลู่

เจตนาฆ่าพลุ่งพล่านได้เกิดขึ้นในใจของเขา หลัวซิวแทบจะไม่ลังเลเลย และบินไปด้วยความเร็วที่เร็วที่สุดทันที

ในห้วงดาราอันมืดมิด เหล่าหลิวเทียนลู่ก็บินอยู่อย่างระมัดระวังเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะมาที่นี่โดยเบาะแสที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ แต่พวกเขาอยู่ในสถานที่เสียชีวิตของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพผู้หนึ่ง ไม่ว่าอย่างไร ในใจก็มีความเคารพเกรงกลัวอย่างหนึ่ง

ทันใดนั้น ปราณอันทรงพลังพุ่งสูงขึ้นในระยะไกล ทำให้ทั้งหลิวเทียนลู่และหยุนไฉยีดูตื่นตระหนกไปชั่วขณะ