บทที่ 1757

“ผู้เพื่อนยุทธ์ท่านนี้ เจ้าต้องการทราบอะไรบ้างหรือ?”

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงที่มีอายุเสียงหนึ่งดังขึ้นมา เสียงดังกล่าวเหมือนสะท้อนมาจากทุกสารทิศ ไม่สามารถตามหาต้นตอของเสียงได้เลย

ไม่มีคนต้อนรับ และไม่มีผู้ใดปรากฏเช่นกัน แลกเปลี่ยนสื่อสารกันผ่านเสียงอย่างเดียวเท่านั้น และนี่ก็คือความลึกลับของหอกวนโหที่มีต่อผู้คน

“ข้าอยากทราบวิธีการมุ่งหน้าไปยังมหาโลกายอดอัมพร”หลัวซิวค่อย ๆ เอ่ยปากพูด

เขาไม่ได้กังวลแต่อย่างใดว่าการทำเช่นนี้จะทำให้ตัวตนของตนเองถูกเปิดเผย เนื่องจากตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงบัดนี้ เขายังไม่เคยเปิดเผยร่างแท้ของตัวเองต่อหน้าผู้ใดมาก่อน

อีกทั้งกองกำลังจำพวกหอกวนโห โดยทั่วไปแล้วก็มีความน่าเชื่อถือและชื่อเสียงโด่งดังในระดับหนึ่งเลย นอกเสียจากว่ามีผลกระทบต่อผลประโยชน์ระดับศูนย์กลาง ถึงจะสามารถทำให้กองกำลังใหญ่เช่นนี้ไม่เห็นแก่หน้าผู้อื่น

แค่สอบถามวิธีการมุ่งไปยังโลกาชั้นฟ้า นี่ไม่ถือเป็นปัญหาใหญ่แต่อย่างใด

“เวิง!”

คลื่นพลังปริภูมิถ่ายทอดมาอย่างฉับพลัน หลัวซิวเห็นว่าด้านหน้าตัวเองมีรอยร้าวปริภูมิหนึ่งปรากฏ ก่อนจะมีม้วนหยกบินออกมาจากรอยร้าวนั่น

“แก้วเทวะชั้นกลางหนึ่งล้านชิ้น”เสียงที่ฟังมีอายุมากนั่นดังขึ้นมาอีกครั้ง และนี่ก็คือราคาของข่าวกรอง

หลัวซิวไม่ได้พูดอะไร ยกมือขึ้นมาโบกทีหนึ่ง แก้วเทวะที่กองสูงเท่าภูเขาก็ถูกเขาเสกออกมา จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกคว้าม้วนหยกมา ก่อนจะหันหลังก้าวเท้ายาวเดินจากไป

หลังจากออกมาจากหอกวนโหแล้ว หลัวซิวใช้ตัวสำนึกสำรวจม้วนหยกหนึ่งรอบ ดูจากการบันทึกภายในม้วนหยก ระหว่างมหาโลกาพันสามและโลกามนุษย์มีอนัตตาจักรวาลหนึ่งคั่นอยู่