บทที่ 1798

หนังตาของหลัวซิวก็กระตุกเช่นกัน จากลักษณะท่าทางของสวี่เสวียนอาน สามารถดูออกอยู่ว่าเหมือนหนวดของอสูรกลืนดารานั่นจะไม่ธรรมดา มิเช่นนั้นก็คงไม่ถึงขั้นที่สามารถทำให้ผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพสนใจเช่นนี้ ยิ่งกว่านั้นคือเขาไม่รู้สึกเสียดายที่ต้องแตกหักกับจ้าวมหาเทพอีกคนด้วย

“โกวจิ่งเหอ เจ้าอย่าบีบบังคับให้ข้าต้องลงมือ”

“ข้าบอกว่าไม่มีก็คือไม่มี อย่าคิดว่าที่นี่คือมหาโลกายอดอัมพรเป็นอาณาบริเวณของเจ้า แล้วข้าจะกลัวเจ้า”

จ้าวมหาเทพทั้งสองคนประจันหน้ากันอยู่กลางนภาสูง บรรยากาศดูตึงเครียดเล็กน้อย มีแนวโน้มที่จะเกิดการลงไม้ลงมือกันได้ตลอดเวลาสูงมาก

นักยุทธ์จำนวนมากที่ลงมาจากยอดอัมพรหมายเลข 3 ต่างไม่กล้าอยู่ที่นี่ต่อ ทุกคนต่างพากันถอยหลัง หวังแค่เพียงสามารถออกจากที่นี่ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

หลัวซิวก็รีบดึงตัวหนิงหานยู่และฉียู่หรงหญิงสาวทั้งสองคนที่ปะปนอยู่ในกลุ่มคนจากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน เนื่องจากเขากังวลว่าทันทีที่สวี่เสวียนอานหันเหความสนใจมา ถึงครานั้นหากเขาอยากจากไปจากที่นี่ก็คงทำได้ยากแล้ว

หลังจากออกมาจากสนามจัตุรัสแล้ว หลัวซิวทั้งสามคนก็มาถึงคูเมืองแห่งหนึ่งของดาวเคราะห์ดวงนี้ ขอบเขตของคูเมืองแห่งนี้กว้างใหญ่มาก ๆ ผู้คนที่เดินไปมาบนถนนล้วนเป็นนักยุทธ์

มาตรแม้นว่าอยู่ในมหาโลกาพันสาม ก็ใช่ว่าทุกคนล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งเสมอไป แต่ทว่าเมื่อเปรียบเทียบกับโลกาอื่น ๆ จำนวนและคุณภาพของผู้แข็งแกร่งจะมากกว่าและสูงกว่า

บนถนนใหญ่ก็มีคนจำนวนมากที่ผลการฝึกตนต่ำ ทว่าผู้ที่ผลการฝึกตนสูงนั้นก็มีไม่น้อยเช่นกัน แค่เดินดูอย่างเรื่อยเปื่อย หลัวซิวก็สัมผัสได้ถึงออร่าของผู้แข็งแกร่งมกุฎเทพหลายคนแล้ว

ที่นี่แก้วเทวก็ยังคงเป็นเงินตราแข็ง หลัวซิวไม่ได้รีบออกจากดาวเคราะห์ดวงนี้แต่อย่างใด มิเช่นนั้นละก็จะถูกผู้อื่นสงสัยได้ง่าย

ฉะนั้นหลังจากเขาหาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมืองได้แล้ว จากนั้นทั้งสามก็แยกย้ายกันออกไปสืบเสาะข่าวคราว เพื่อให้สะดวกแก่การทำความเข้าใจกับมหาโลกายอดอัมพรอย่างแท้จริงมากขึ้น

เดินเล่นอยู่บนถนนของคูเมืองแห่งนี้ หลัวซิวจะหรี่ตามองห้วงดาราที่อยู่ห่างออกไปไกลเป็นระยะ ๆ

เนื่องจากที่นั่นมีออร่าที่มากมายมหาศาลของผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพสองคนปะทะกันอย่างรุนแรงและดุเดือดแล้ว