บทที่ 1804

แม้จะมีผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิอยู่ทั่วทุกมุมโลก แต่ยาเซียนระดับมหาจักรพรรดินั้นหายากมาก ดังนั้นตลอดช่วงหลายหมื่นปีที่ผ่านมานี้ หอโอสถเสวียนคงแห่งนี้อาจจะไม่เคยมีลูกค้ามาใช้บริการเลย

ตำแหน่งของอาจารย์จีเสวียนคงที่อยู่ในมหาโลกายอดอัมพรสูงมาก ๆ เป็นแขกผู้มีเกียรติของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพและสำนักใหญ่จำนวนมาก

หลัวซิวเดินเข้าไปข้างหน้า ก่อนจะพบว่าประตูของหอโอสถปิดอยู่ ดังนั้นจึงเดินเข้าไปเคาะประตู

“เอี๊ยด……”

ประตูถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว สิ่งที่ปรากฏในม่านตาของหลัวซิวคือใบหน้าที่งดงามและดูอ่อนวัยคนหนึ่ง นี่คือสาวน้อยคนหนึ่ง ลักษณะดูคล้ายอายุประมาณสิบห้าสิบหก

แต่ทว่าสิ่งที่หลัวซิวสังเกตเห็นคือผลการฝึกตนของสาวน้อยคนนี้ไม่ต่ำ อยู่แดนราชาเทพแล้ว

หลัวซิวยึดกุมกฎชีวิตและเวลา จึงสามารถดูช่วงวัยของผู้ฝึกตนคนหนึ่งได้อย่างง่ายดาย ออร่าชีวิตของสาวน้อยคนดังกล่าวอ่อนวัยมาก ๆ ร่องรอยกาลเวลาที่อยู่บนตัวก็ไม่ชัดเจนเช่นกัน ซึ่งนั่นก็หมายความว่าช่วงวัยของนางมากสุดไม่เกินร้อยปี อยู่ที่ประมาณ 70 กว่าปี

70 กว่าปีก็สามารถฝึกตนจนถึงราชาเทพได้ พรสวรรค์และสติปัญญาเช่นนี้ มาตรแม้นว่าเป็นหลัวซิวก็ยังเทียบไม่ติด

หากนับรวมเวลาที่ฝึกตนในโลกาศุภรละก็ เวลาฝึกตนที่แท้จริงของหลัวซิวน่าจะเกินสองร้อยปีแล้ว แต่ผลการฝึกตนของเขากลับบรรลุไม่ถึงแดนราชาเทพ เป็นเพียงเทพฟ้าขั้น 6

“แม่นาง จีเสวียนคงอยู่หรือไม่?”หลัวซิวทำความเคารพโดยการเอามือทั้งสองประสานกันแล้วยกขึ้นในระดับหน้าอก

“เจ้าคือ?”ดวงตาของสาวน้อยสว่างไสวดุจดวงดาว พร้อมกับมองหลัวซิวอย่างพินิจพิเคราะห์ด้วยความสงสัยเล็กน้อย

นางสัมผัสได้ว่าผลการฝึกตนของคนดังกล่าวเป็นเพียงเทพฟ้าขั้น 6 นักยุทธ์แดนเทพฟ้าคนหนึ่งก็กล้ามาหอโอสถเสวียนคงหรือ?