บทที่ 1817

“เรารู้จักกันหรือ?”

หงเฟยขมวดคิ้วอันงดงามนั่นลงไปเล็กน้อย ในความทรงจำของนางไม่มีข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับผู้ที่อยู่ตรงหน้านี้เลยแม้แต่น้อย ทว่าความรู้สึกที่ฝ่ายตรงข้ามมอบให้ตนกลับรู้สึกคุ้นเคยและรำพึงหามาก ๆ นี่จึงทำให้สภาพจิตใจของนางยุ่งเหยิงมาก ๆ

มิเช่นนั้นละก็ หากไม่ใช่ความรู้สึกที่ยุ่งเหยิงเช่นนี้ เปลี่ยนเป็นผู้อื่นที่กระทำบุ่มบ่ามโฉ่งฉ่างเช่นนี้ นางต้องไม่ไว้หน้าคนคนนั้นแน่นอน

“บางทีอาจรู้จักกระมัง เจ้าคล้ายคนที่ข้ารู้จักมาก ๆ เจ้ารู้จักนางหรือไม่? นางมีนามว่าเหยียนเยว่เอ๋อร์ ส่วนข้านั้นนามว่าซิวหลัว”

หลัวซิวสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถามหยั่งเชิงคำหนึ่ง เขาไม่ได้บอกชื่อจริงของตัวเองออกมาเหมือนเคย ทว่าชื่อซิวหลัวนี้ก็ชัดเจนมาก ๆ แล้ว หากนางใช่เยว่เอ๋อร์จริง ๆ ละก็ เช่นนั้นก็ต้องรู้แน่นอนว่าตัวเองคือผู้ใด

แต่สุดท้ายก็ทำให้หลัวซิวรู้สึกผิดหวังอยู่ดี เนื่องจากสตรีผู้มีนามว่าหงเฟยตรงหน้านี้ส่ายหน้า “ข้าไม่รู้จักเจ้า และไม่รู้จักคนที่เจ้ากล่าวถึงเช่นกัน”

หลัวซิวไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ แต่เขามองเห็นความงุนงงและดิ้นรนจากแววตาของหงเฟยเล็กน้อย ราวกับความทรงจำทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับอดีตถูกนางลืมเลือนไปแล้วยังไงอย่างนั้น

“หรือว่าความทรงจำของนางถูกผนึกไปแล้ว?”หลัวซิวคิดจุดนี้ขึ้นมาได้ เนื่องจากเหยียนเยว่เอ๋อร์มีพรสวรรค์ด้านกฎเพลิงอัคคีที่สูงมาก ๆ บางทีหลิวเซี่ยหานอาจจะถูกอกถูกใจจุดนี้ ดังนั้นจึงผนึกความทรงจำของนางเอาไว้ ทำให้นางกลายเป็นศิษย์ในสำนักเซียนเทียนหยุน

ในส่วนของเขานั้น เกรงว่าตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงบัดนี้ เขาคงไม่เคยให้ความสำคัญกับหลิวเซี่ยหานเลยด้วยซ้ำ

“แล้วเจ้ารู้จักผู้ที่มีนามว่าเหยียนซีโรว่หรือไม่?”หลัวซิวถามด้วยความหวังเสี้ยวสุดท้าย

คำตอบของหงเฟยก็ยังคงเป็นการส่ายหน้าอีกเช่นเคย รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจเล็กน้อย ความรู้สึกเจ็บเช่นนี้ไม่ได้เป็นเพราะเหยียนเยว่เอ๋อร์จำตัวเองไม่ได้ แต่เป็นเพราะตัวเองถึงทำให้เหยียนเยว่เอ๋อร์และเหยียนซีโรว่ต่างประสบกับเคราะห์หามยามร้ายเช่นนี้

เขา ณ วินาทีนี้รู้สึกเสียใจทีหลังมาก ๆ ซึ่งความรู้สึกเสียใจทีหลังเช่นนี้แตกต่างจากความรู้สึกผิดและโทษตัวเอง เขาเสียใจทีหลังมาก ๆ ที่เหตุใดเมื่อนั้นตนถึงไม่พาพวกนางออกไปจากโลกเสวียนเทียนพร้อมกัน แล้วก็พ่อแม่และพี่สาวที่เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาทั่วไปผู้ซึ่งไร้พรสวรรค์ในการฝึกยุทธ์ ผ่านไปนานหลายปีแล้ว พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

หากสามารถข้ามผ่านภัยพิบัติเช่นนี้ไปได้ หลัวซิวสาบานว่าตัวเองจะไม่ปล่อยให้ความผิดพลาดเช่นนี้เกิดขึ้นอีก เนื่องจากนี่ไม่ใช่ครั้งแรกแล้ว ครั้นเมื่ออยู่ในโลกแสงดาวเมื่อปีนั้น สำนักเสวียนหยางก็เคยกระทำเรื่องทำนองนี้ต่อเขาเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ปีนั้นเขาจึงลงมือล้มล้างสำนักเสวียนหยางด้วยน้ำมือตัวเอง!