บทที่ 1837

เขาบอกว่าเซียวเฟยอยากแย่งภรรยาของเขา ดังนั้นจึงสมควรตาย หรือว่าภรรยาที่เขาหมายถึงนั้น คือข้าหรือ?

ไม่รู้ว่าดาราโบราณมกุฎเทพกระแทกลงมากี่ครั้งแล้ว ทว่าผลการฝึกตนของหลัวซิวกลับเหมือนไม่มีท่าทีที่จะแห้งเหือดเลยแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้ามกลับยิ่งสู้ยิ่งองอาจ พลังการโจมตีไม่เพียงไม่ลดน้อยลง ยิ่งมีแนวโน้มที่จะทรงพลังมากขึ้น

ยิ่งสู้ยิ่งองอาจ?

สภาพจิตใจของท่านฉีหวาดผวาไม่เป็นสุข ผู้น้อยที่อยู่ตรงหน้านี้มันเป็นปีศาจตัวหนึ่งชัด ๆ จะมีทางมีคนที่กระตุ้นของขลังที่แข็งแกร่งติดต่อกันโดยที่ผลการฝึกตนของตัวเองไม่สูญเสียเลยแม้แต่น้อยได้อย่างไร?

ถอย!

หากพูดให้แม่นยำหน่อยก็คือหนี!

การที่ท่านฉีที่อยู่ในชุดคลุมยาวดำสามารถฝึกตนจนถึงแดนมกุฎเทพช่วงกลางได้นั้น เขาต้องไม่ใช่คนโง่อยู่แล้ว วินาทีนี้หากยังไม่ถอยอีกละก็ เขามีโอกาสตายอยู่ที่นี่สูงมาก

จิตใจมีการตัดสินใจที่เด็ดขาด ใต้เท้าของท่านฉีจึงมีเส้นทางแห่งผลึกน้ำแข็งปรากฏหนึ่งเส้น เห็นเพียงเขาเดินย่ำอยู่บนน้ำแข็ง ความเร็วเหมือนดั่งแสงที่กระพริบเคลื่อนผ่านไป เร็วมากจนเหลือเชื่อ

ชีวีหอคอยเทวถูกเขาเก็บเข้าไปในจุดตันเถียน บนหอคอยเทว ณ บัดนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยร้าว หากต้องการซ่อมแซมมัน ยังต้องใช้เวลาและวัตถุดิบที่ไม่น้อยเลย

ปริภูมิพันธนาการ ลดเวลา!

หลัวซิวสั่นกระพือปีกเทพทะลุฟ้าไร้มลทิน ในขณะที่ไล่ตามฝ่ายตรงข้ามอยู่นั้น เขาก็ปลดปล่อยพลังอมตะของทั้งสองกฎออกมาเช่นกัน ผนึกท่านฉีในชุดคลุมยาวดำที่จะหลบหนีนั่นเอาไว้

อย่างไรก็ตามท่านฉีกลับเตรียมป้องกันพลังอมตะของทั้งสองกฎใหญ่นี้ตั้งนานแล้ว ภายใต้การโคจรกฎธาตุน้ำแข็งขั้น 6 ก็สามารถขวางกั้นกฎห้วงเวลาเอาไว้ข้างนอกได้ ตนไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

ซึ่งนี่ก็คือช่วงระยะความต่างระหว่างกฎขั้น 6 และขั้น 5 แม้กฎที่หลัวซิวยึดกุมล้วนเป็นกฎชั้นยอด แต่เนื่องจากผลการฝึกตนของตัวเขาเองต่ำเกินไป สุดท้ายก็ไม่สามารถเทียบทัดขั้น 6 ได้อยู่ดี

แม้ความเร็วในการเคลื่อนที่ของปีกเทพทะลุฟ้าไร้มลทินจะรวดเร็ว แต่ขณะเดียวกันก็ถูกจำกัดโดยระดับและผลการฝึกตนของตัวบุคคลด้วย สุดท้ายก็ไล่ตามฝ่ายตรงข้ามไม่ทันอยู่ดี ปล่อยให้ท่านฉีที่อยู่ในชุดคลุมยาวดำนั่นหนีไปได้