บทที่ 1857

ทว่าทันใดนั้นเอง ทั่วทั้งลานกว้างก็ได้เงียบสงบลง!

เพราะซิวหลัวที่เดิมทีมีอันดับรายชื่ออยู่ในอันดับที่สามของอันดับราชาเทพนั้น พลันได้เปลี่ยนไปอยู่ในอันดับที่หนึ่งเสียแล้ว แต่ทว่าในวินาทีต่อมา ชื่อของเขาก็ได้หายไป!

หายไปแล้ว? นี่หมายความว่าอย่างไร? พูดได้ว่าผู้คนที่อยู่ตรงนั้นต่างพากันทราบเป็นอย่างดี

มีเพียงชีวิตดับสูญ รายชื่อถึงจะถูกลบออกไปจากอันดับราชาเทพ!

......

บนเส้นทางดารา หลัวซิวได้ยิ้มออกมาอย่างขมขื่นที่มุมปาก เพราะป้ายประจำตัวที่ห้อยอยู่ที่เอวของเขาได้หายไปเสียแล้ว

ป้ายที่หายไปนั้นเป็นป้ายที่เขาใช้ลงทะเบียนอยู่ที่ปากทางเข้า ในเส้นทางดาราที่เขาเดินผ่านมาเมื่อสักครู่นั้นเต็มไปด้วยเปลวเพลิง ป้ายประจำกายของเขาจึงได้ถูกเปลวเพลิงเผาผลาญไปกลายเป็นขี้เถ้า

“คนโดยทั่วไปเมื่อทะลวงเส้นทางดาราล้วนเป็นไปไม่ได้ที่ป้ายประจำตัวจะถูกทำลาย เพราะทุกคนต่างก็ต้องการมีคะแนนที่ดีบนอันดับราชาเทพ และจุดประสงค์เดียวที่เขาเข้ามาในนี้ ก็คือจะต้องเอาชนะหยุนเทียนหยูให้ได้ เพื่อเป็นหน้าเป็นตาให้กับท่านอาจารย์”

หลัวซิวกล่าวพึมพำกับตัวเอง หลัวซิวเกรงว่าป้ายประจำตัวถูกทำลายแล้ว ชื่อของเขาอาจจะหายไปจากอันดับราชาเทพแล้ว คาดว่าคงมีผู้คนมากมายที่คิดว่าเขาได้ตายอยู่ในเส้นทางดาราไปเสียแล้ว

ส่ายศีรษะ หลัวซิวได้หยุดคิดเรื่องนี้เอาไว้ก่อน ป้ายประจำกายถูกทำลายนั้นเป็นเรื่องเล็ก

“ตอนนี้เกือบจะถึงด่านที่เจ็ดสิบสี่แล้วสินะ? เหมือนว่าหยุนเทียนหยูทะลวงได้ถึงระดับที่เจ็ดสิบ?”

“เส้นทางดารานี้ มีทั้งหมดกี่ด่านกันแน่ มีจุดสิ้นสุดหรือไม่?”

หลัวซิวหรี่ตาลงเล็กน้อย วินาทีนี้ เขามีความคิดที่จะทะลวงไปจนถึงจุดสิ้นสุดเพื่อสำรวจความลึกลับมหัศจรรย์ของเส้นทางดารา

แม้แต่ยอดอัจฉริยะของมหาโลกาแห่งหนึ่งก็ยังทะลวงได้ถึงประมาณด่านที่เจ็ดสิบเท่านั้น สามารถจินตนาการได้ว่าเมื่อเส้นทางดารามาถึงตรงนี้ ความยากในการทะลวงด่านนั้นได้มาถึงจุดที่ยากที่จะจินตนาการได้แล้ว

ต่อให้เป็นผู้ที่มีความสามารถในระดับหลัวซิว ก็สัมผัสได้ถึงความกดดันเช่นเดียวกัน

ทว่ายิ่งมีความกดดัน ก็ยิ่งทำให้หลัวซิวรู้สึกตื่นเต้น เพราะประสบการณ์ที่เขามีต่อการฝึกยุทธ์ ก็คือมีความกดดันถึงจะมีแรงผลักดัน มีเพียงอยู่ภายใต้ความกดดันถึงขีดสุด ถึงจะสามารถบีบรัดพลังแฝงที่แฝงอยู่ในตัวออกมาได้!