บทที่ 1899

ตั้งแต่ที่มาถึงมหาโลกายอดอัมพรเป็นต้นมา นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกเช่นกันที่หลัวซิวได้ยินมหาจักรพรรดิยุทธ์ในยุคปัจจุบัน

แม้ในประวัติศาสตร์ของกาลเวลาที่ยาวนาน การถ่ายทอดสืบสานของผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์จะหายสาบสูญไปแล้ว ไม่คงอยู่อีกต่อไปแล้ว แต่ในทุก ๆ มหาโลกาก็มีจำนวนผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพหลักหน่วยถึงหลักสิบอยู่

และในบรรดาจักรพรรดิเทพทั้งหมดนั้น มีเพียงหลีจ้านเทียนเท่านั้นที่ถูกยกย่องว่าเป็นมหาจักรพรรดิยุทธ์ เท่านี้ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าศักยภาพของมหาจักรพรรดิยุทธ์คนนี้แข็งแกร่งและน่าสยดสยองมากเพียงใดแล้ว

ตั้งแต่โบราณกาลมา มหาจักรพรรดิยุทธ์ทุกคนล้วนเป็นผู้ปกครองใต้หล้า มาตรแม้นว่าเป็นสำนักจักรพรรดิที่เคยมีกาลเวลาอันรุ่งโรจน์ ก็ไม่กล้าขัดต่อความเกรียงไกรของมหาจักรพรรดิยุทธ์ในยุคปัจจุบัน

เมื่อมองจากมุมมองความหมายบางอย่างแล้ว สามารถพูดได้เลยว่ามหาจักรพรรดิยุทธ์เป็นผู้ปกครองในนามของมหาโลกาพันสาม แต่ทว่านอกเหนือจากมหาโลกาที่มหาจักรพรรดิยุทธ์คงอยู่ อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาโดยสิ้นเชิงแล้ว กองกำลังในมหาโลกาอื่น ๆ ที่เหลืออีกมากมายล้วนเหมือนอำนาจราชศักดิ์ที่ถูกยึดและแยกปกครอง

หลัวซิวลูบ ๆ แหวนเก็บของที่สวมอยู่บนนิ้วตัวเอง ช่วงสามวันที่ผ่านมานี้เขาก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าเช่นกัน มียาเซียนที่จีเสวียนคงจัดเสนอให้ เขาจึงกลั่นโอสถมกุฎเซียนได้ไม่น้อยเลย

นอกเหนือจากส่วนที่เขากลั่นด้วยตนเองแล้ว จีเสวียนคงยังลงมือช่วยเขากลั่นด้วยตนเองได้อีกสองเตา ซึ่งทุกเม็ดล้วนเป็นชั้นยอด

เมื่อมียาเหล่านี้แล้ว หลัวซิวมั่นใจว่าสามารถยกระดับผลการฝึกตนขึ้นไปถึงเทพฟ้าขั้น 9 ได้ แล้วก็จุดลมปราณบนแขนขวาเขาก็น่าจะสามารถเปิดถึงจุดที่ 15 ได้เช่นกัน

ในส่วนของการอยากให้ผลการฝึกตนบรรลุถึงแดนราชาเทพนั้น กลับมีสัญชาตญาณอย่างหนึ่งบอกกับหลัวซิวว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายแต่อย่างใด ทว่าหากอาศัยโอสถมกุฎเซียนเพียงอย่างเดียวละก็ เกรงว่าโอกาสที่จะบรรลุนั้นจะต่ำมาก ๆ ซึ่งจำเป็นต้องมีโอกาสและโชคอื่น ๆ

อ้างอิงจากคำพูดของจีเสวียนคง ไม่มีผู้ใดทราบอย่างแน่ชัดเลยว่าแดนเทวนิรันกาลจะเปิดนานเท่าไหร่ มีเพียงเมื่อแดนเทวนิรันกาลหายไป ตราบใดที่ทุกคนที่เข้าไปภายในไม่ตาย เมื่อมาจากที่ใดก็จะถูกส่งออกมา ณ ที่นั้น