บทที่ 1912

ทุกคนที่เข้ามาในแดนเทวนิรันกาลล้วนเข้าใจดีมากว่าของดีจริง ๆ มีแต่จะคงอยู่ในส่วนลึกของแดนเทวนิรันกาล

เพราะฉะนั้นขอแค่เป็นคนที่มีความมั่นใจในศักยภาพของตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม ก็จะล้วนมุ่งหน้าไปยังเขตพื้นที่ศูนย์กลางของแดนเทวนิรันกาล

เมื่อเปรียบเทียบกับเขตรอบนอกที่กว้างใหญ่มากกว่า ขอบเขตของเขตพื้นที่ศูนย์กลางจะเล็กกว่ามาก ๆ หลัวซิวและจีเสี่ยวจื่อบินตรงมาตลอดทาง ก็ประสบพบเจอกับสายรุ้งยาวที่กลายมาจากนักยุทธ์คนอื่น ๆ อยู่ไม่น้อยเช่นกัน

ภายใต้สถานการณ์ทั่วไปนอกเหนือจากศึกการแก่งแย่งผลประโยชน์ วัยรุ่นยอดฝีจำนวนมากจะไม่ลงมือเข่นฆ่ากันง่าย ๆ เนื่องจากทุกคนต่างทราบกันดีว่าผู้ที่สามารถเข้ามาในแดนเทวนิรันกาลได้นั้น ทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในมหาโลกาต่าง ๆ ต่างมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา ในมือก็ต้องมีไพ่เด็ดอุบายที่สามารถเอาตัวรอดได้แน่นอน

แม้ไพ่เด็ดอุบายเหล่านี้ก็มีการแบ่งแยกความแข็งแกร่งและอ่อนแอ ทว่าสิ่งของที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้เช่นนี้ เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนต่างหวาดหวั่นซึ่งกันและกันแล้ว

“พระโอรสจ้านเทียนสังหารอสูรโบราณแดนมกุฎขั้น 9 ตัวหนึ่ง!”

หลัวซิวและจีเสี่ยวจื่อได้ยินข่าวคราวดังกล่าว ณ ที่แห่งนี้ ซึ่งคนจำนวนมากต่างวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้

นั่นมันพระโอรสจ้านเทียนเชียวนะ ลูกหลานเชื้อสายตรงของมหาจักรพรรดิยุทธ์จ้านเทียนยุคปัจจุบัน!

คนจำนวนมากต่างรู้สึกช็อกต่อข่าวคราวดังกล่าว ต้องท้าวความก่อนว่าปัจจุบันในบรรดาเด็กรุ่นใหม่จำนวนมาก มีน้อยคนมาก ๆ ที่บรรลุถึงแดนมกุฎเทพ และเมื่อไม่นานมานี้พระโอรสจ้านเทียนก็บรรลุถึงมกุฎเทพขั้นปฐมภูมิแล้ว

หากผู้อื่นบรรลุถึงแดนมกุฎเทพ โดยส่วนใหญ่ก็แทบจะไม่มีโอกาสได้เข้ามาในแดนเทวนิรันกาลอีกเลย เนื่องจากจักรพรรดิเทพทั่วไป หรือแม้แต่จักรพรรดิเทพช่วงปลายก็ไม่มีศักยภาพทะลวงปราการดาราของแดนเทวนิรันกาล ส่งมกุฎเทพเข้ามาได้

ทว่ามหาจักรพรรดิยุทธ์จ้านเทียนกลับทำเช่นนั้นได้!

ในกาลเวลาที่ยาวนาน ก็มีเพียงมหาโลกาจ้านเทียนเท่านั้นที่เคยมีมหาจักรพรรดิยุทธ์บังเกิดสองท่าน มหาจักรพรรดิยุทธ์จ้านเทียนในยุคปัจจุบันเป็นรุ่นที่สอง ในยุคโบราณที่ผ่านมายาวนานอย่างไม่รู้จบ มหาโลกาจ้านเทียนเป็นมหาโลกาที่มหาจักรพรรดิยุทธ์จ้านเทียนยุคแรกบุกเบิก