บทที่ 1914

ภายใต้การกระทบกระเทือนจากพลังที่มากมายมหาศาล ทำให้ประตูแห่งกฎเกณฑ์พังทลายลงไป มีเมฆครึ้มปกคลุมเต็มท้องฟ้าภายในชั่วพริบตาเดียว อัสนีนภาก็ผ่าสับไปมา

ปรากฏการณ์ดังกล่าวคือทัฑณ์สายฟ้าพิโรธของการบรรลุมกุฎเทพ นอกเหนือจากหลัวซิวแล้ว ก็มีเพียงขณะที่บรรลุแดนใหญ่นักยุทธ์คนอื่น ๆ ถึงจะมีบททดสอบจากทัฑณ์สายฟ้าพิโรธย่างกรายมาถึง

หลัวซิวหรี่ตาเบิ่งมองออกไป ทัฑณ์สายฟ้าพิโรธของจีเสี่ยวจื่อ เมื่อดูจากขนาดและออร่าแล้ว อานุภาพของมันพอ ๆ กับทัฑณ์สายฟ้าของเขาครั้นเมื่อบรรลุจากเทพฟ้าขั้น 6 สู่ขั้น 7

ดวงดาวที่เขาและจีเสี่ยวจื่อเลือกนั้นเป็นดวงดาวที่ค่อนข้างไม่ค่อยโดดเด่นดวงหนึ่ง แม้จะมีนักยุทธ์คนอื่น ๆ หยุดพักอยู่บนดวงดาวดวงนี้เช่นกัน แต่ทว่าหลังจากที่สัมผัสได้ถึงพลังออร่าของทัฑณ์สายฟ้าพิโรธแล้ว คนเหล่านั้นก็ล้วนมองมาจากที่ไกล ๆ ไม่ได้เข้าใกล้แต่อย่างใด

“มีคนบรรลุสู่แดนมกุฎเทพ!”

“ในเด็กรุ่นใหม่ จักมีมกุฎเทพบังเกิดขึ้นอีกแล้วหรือ?”

สีหน้าของวัยรุ่นอัจฉริยะจำนวนมากบนดวงดาวดวงนี้ต่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างควบคุมไม่ได้ สีหน้าปรวนแปรไม่แน่นอน พวกเขาทุกคนล้วนเป็นหนึ่งในอัจฉริยะผู้มีความฉลาดเป็นเลิศสูงสุดจากมหาโลกาต่าง ๆ แม้แต่พวกเขาเองยังบรรลุสู่มกุฎเทพไม่ได้ตลอดมา ปัจจุบันเมื่อพบว่ามีผู้อื่นบรรลุ พวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่ค่อยพอใจ

ในส่วนของเหล่าอสูรโบราณแข็งแกร่งที่ยึดครองอยู่บนดวงดาวดวงนี้ กลับยิ่งไม่มีทางมาท่ีนี่ เนื่องจากภายในออร่าของทัณฑ์สายฟ้าพิโรธมีอำนาจบารมีแห่งสวรรค์ซ่อนอยู่ ซึ่งทำให้อสูรโบราณเลือกที่จะหลบเลี่ยงและอยู่ห่างจากมันโดยสัญชาตญาณ

“หื้ม?”

บนดวงดาวที่มีปริมาตรใหญ่ที่สุดตรงศูนย์กลางของแดนเทวนิรันกาล ชายหนุ่มร่างกายกำยำคนหนึ่งลืมตาขึ้นมากะทันหัน

“เลือกที่จะบรรลุสู่มกุฎเทพในแดนเทวนิรันกาล ช่างเป็นความคิดที่ไม่เลวเลย ในเด็กรุ่นใหม่มีคนจำนวนมากที่บรรลุถึงแดนกึ่งมกุฎเทพ แต่ผู้ที่มีความหวังบรรลุสู่มกุฎเทพกลับมีไม่มาก”

ชายหนุ่มร่างยักษ์ค่อย ๆ ลุกตัวขึ้น แล้วรีบมุ่งหน้าตรงไปยังทิศเหนือทิศที่ออร่าทัณฑ์สายฟ้าพิโรธถ่ายทอดมา

แสงอัสนีส่องสว่างทั่วทุกสารทิศ มังกรอัสนีโหมกระหน่ำ อัสนีม่วงส่องแสงแวววาววูบวาบไปทั่วท้องฟ้า