บทที่ 1930

อย่างไรก็ตามสำหรับคนจำพวกพระโอรสจ้านเทียนหรือมู่ช่าวหวงแล้ว ถึงแม้จะเจอเหล็กเซียนสมบัติระดับเจ้ายุทธจักรตลอดจนมหาจักรพรรดิ ก็ใช่ว่าจะสามารถทำให้พวกเขาหวั่นไหวได้เสมอไป สาเหตุที่พวกเขาเข้ามาในแดนเทวนิรันกาลนั้น ล้วนมาเพื่อสมบัติสามชิ้นนั้นในตำนาน

ปัจจุบันการปรากฏของหินนิรันดร์ไม่ใช่ความลับอะไรอีกแล้ว มีคนเห็นเองกับตาเลยว่ามู่ช่าวหวงควบคุมเรือรบทองคำไล่ตามมนุษย์หินนิรันดร์ เนื่องจากความเร็วของเรือรบและมนุษย์หินเร็วเกินไป ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดสามารถไล่ตามไปได้ และไม่ทราบเช่นกันว่าผลลัพธ์สุดท้ายเป็นอย่างไร

มู่ช่าวหวงปิดปากเงียบต่อเรื่องนี้ นี่จึงทำให้คนจำนวนมากต่างคิดว่าหินนิรันดร์ตกอยู่ในกำมือของเขาแล้ว

ทว่าแท้จริงแล้วช่วงนี้อารมณ์ของมู่ช่าวหวงย่ำแย่ถึงขีดสุด ขอแค่มีคนเข้ามายุแหย่เขา ก็ล้วนจะถูกเขาสังหารด้วยวิธีการอันโหดเหี้ยม ไร้ซึ่งความปราณี

เขาไม่ได้บอกคนอื่นว่าหินนิรันดร์ถูกอีกคนแย่งไปแล้ว หากพูดเรื่องเช่นนี้ออกมา มู่ช่าวหวงรู้สึกว่าตัวเองต้องขายหน้าแน่ เขาควบคุมเรือรบทองคำเดินทางข้ามผ่านดวงดาวดวงแล้วดวงเล่า แต่ทว่าก็ไม่เจอเจ้าหมอนั่นที่แย่งหินนิรันดร์ไปเลย

วันนี้ ณ ทิศตะวันออกของแดนเทวนิรันกาล มีเสียงดังสนั่นที่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วพื้นปฐพีสะท้อนมาจากดวงดาวดวงหนึ่ง จากนั้นทุกคนที่อยู่ในแดนเทวนิรันกาลก็ล้วนมองเห็นภาพเหตุการณ์ที่น่าทึ่ง

นั่นคือปราณกระบี่ที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าเล่มหนึ่ง ปราณกระบี่ดุจมังกร ตรีภพซัดสาด ภายในปราณกระบี่ราวกับเกิดการวิวัฒนาการและบุกเบิกฟ้าดิน เกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดที่ก่อให้เกิดสรรพสิ่งทั้งหลาย

ถึงแม้จะอยู่ห่างกันไกลมากเพียงใด ทุกคนล้วนสามารถสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่ที่ยิ่งใหญ่และทรงพลังมากจนไม่อาจคาดเดานั่นได้

“พระเจ้า นั่นมันอะไร?”ขอแค่เป็นผู้ที่มองเห็นได้สัมผัสปราณกระบี่ดังกล่าวได้ ไม่มีสีหน้าของผู้ใดที่ไม่เปลี่ยน เนื่องจากปราณกระบี่เช่นนี้มันน่าทึ่งมากเกินไปแล้ว ปราณกระบี่หนึ่งทะลวงดาราจักรวาล ออร่าที่น่ากลัวนั่นถึงกับทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามันน่าสยดสยองยิ่งกว่าผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพคนหนึ่งเสียอีก

“ปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ หรือว่ากระบี่ตรีภพเล่มนั้นในตำนานบังเกิดขึ้นแล้ว”อารมณ์ที่แสดงออกบนใบหน้าของผู้คนเปลี่ยนแปลงไปพลางคาดคะเน