บทที่ 1935

มาตรแม้นว่าเป็นเช่นนี้ เมื่ออาศัยผลการฝึกตนมกุฎเทพและกฎปริภูมิขั้น 5 รวมไปถึงกฎธาตุเพลิงอัคคีขั้น 6 ผู้ที่อยู่ต่ำกว่ามกุฎเทพไม่มีผู้ใดที่เป็นคู่ต่อสู้ของนางแล้ว

มิหนำซ้ำหลัวซิวยังถ่ายทอดพลังจักรพรรดิชั้นฟ้าที่ใช้ฝึกกฎปริภูมิโดยเฉพาะให้นางอีกหนึ่งวิชาด้วย

แม้วัฏสงสารโบราณจะพังทลายไปแล้ว แต่เส้นทางแห่งวัฏสงสารยังคงอยู่ ขอแค่มีคนสามารถฝึกสี่กฎชั้นยอดอย่างการเวียนว่ายตายเกิดห้วงเวลาขึ้นไปถึงขีดสูงสุดและหลอมสร้างวัฏสงสาร ก็จะสามารถควบคุมเส้นทางวัฏสงสาร ควบคุมลำดับระเบียบกฎฟ้าดิน

และเงาสะท้อนวัฏสงสารที่อยู่ภายในลูกแก้วความเป็นตายของหลัวซิว ก็เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางแห่งวัฏสงสารเช่นกัน ซึ่งสามารถได้รับข้อมูลวรยุทธ์เคล็ดวิชาต่าง ๆ ที่ผู้แข็งแกร่งในแต่ละยุคในอดีตทิ้งไว้ เรียกได้ว่าเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งของผู้สืบทอดจ้าววัฏสงสาร

หลังจากสิ้นสุดยุคดึกดำบรรพ์ กาลเวลาผ่านพ้นมาสามแสนกว่าล้านปี ในช่วงเวลานี้มีมหาจักรพรรดิยุทธ์ที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ และเป็นผู้ไร้เทียมทานในห้วงจักรวาลดาราบังเกิดขึ้นสามพันกว่าคน ซึ่งในจำนวนทั้งหมดไม่ขาดแคลนผู้แข็งแกร่งที่สามารถฝึกกฎชั้นยอดขึ้นไปถึงแดนบริบูรณ์

ในกาลเวลาที่ยาวนาน แม้การถ่ายทอดสืบสานของผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์บางส่วนจะขาดการสืบทอดแล้ว แต่ทว่ามันก็ยังคงอยู่ในวัฏสงสารเช่นเคย

และสิ่งที่หลัวซิวถ่ายทอดให้แก่จีเสี่ยวจื่อก็คือพลังจักรพรรดิชั้นฟ้าหนึ่งที่ขาดการสืบทอดแล้ว ซึ่งมีนามว่าคัมภีร์เทวอนัตตา

หลัวซิวได้รับผลกระทบจากปัจจัยผลการฝึกตนของตัวเขา ทำให้คัมภีร์เทวอนัตตาเป็นเพียงฉบับที่ไม่สมบูรณ์ครบถ้วน แต่ทว่ากลับมีความลึกลับและมหัศจรรย์ที่ไร้ขอบเขตแฝงซ่อนอยู่ ทำให้จีเสี่ยวจื่อได้ประโยชน์อย่างไร้ที่สิ้นสุด ศักยภาพก็ได้รับการยกระดับอย่างมาก

ดังนั้นเมื่อจีเสี่ยวจื่อก้าวเท้าออกมา ออร่ามกุฎเทพที่แย้มบานก็ทำให้สีหน้าของคนจำนวนมากเปลี่ยนแปลงไปในทันที

แดนมกุฎเทพ!

สายตาของทุกคนล้วนร่วงลงบนตัวจีเสี่ยวจื่อ ในทางตรงกันข้ามกลับมองข้ามหลัวซิวที่อยู่ตรงหน้า

แม้แต่มู่ช่าวหวงที่อยู่บนเรือรบทองคำก็ขมวดคิ้วลงเช่นกัน ครั้นเมื่อประมือเข่นฆ่ากับหลัวซิว เขาก็ไม่ได้สนใจสตรีนางนี้มากเท่าไหร่นัก