บทที่ 1937

“อ๊ากก!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้น มีเงามืดร่างหนึ่งมุดเข้าไปในร่างกายวัยรุ่นผู้มีความฉลาดเป็นเลิศคนหนึ่ง ถัดจากนั้นร่างกายเขาก็เหี่ยวแห้งลงไปอย่างรวดเร็ว พลังและเลือดทั้งร่างกายถูกดูดกลืนจนแห้งเหือดภายในชั่วพริบตาเดียว

ถัดจากนั้นเงาดำนั่นก็มุดออกมาจากร่างกายเขาอีกครั้ง มีแสงโลหิตที่ขมุกขมัวปรากฏบนเงาดำในตอนแรก พลังออร่าของมันก็แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นเช่นกัน ก่อนที่มันจะกระโจนไปทางนักยุทธ์อีกคน

“พวกนี้มันคือผีบ้าอะไรน่ะ?”

ทุกคนล้วนตกตะลึงจนหน้าถอดสี ต่างพากันเรียกของขลังอาวุธสงครามของตนออกมา แต่ทว่าพลังการโจมตีส่วนมากกลับไม่สามารถสร้างความเสียหายใด ๆ ให้แก่เงาดำเหล่านี้ได้เลย ยิ่งกว่านั้นคือมันสามารถมองข้ามการโจมตีของผู้คน มุดเข้าไปในร่างกายมนุษย์โดยตรง แล้วดูดกินพลังและเลือดจนแห้งเหือดภายในพริบตา

“มันคือญาณอาฆาต!”น้ำเสียงของคนบางคนสั่นคลอน ส่วนคำว่าญาณอาฆาตนั้นยิ่งทำให้ผู้คนขนหัวลุกซู่

ญาณอาฆาตเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษอย่างหนึ่ง สิ่งมีชีวิตที่เป็นจำพวกเดียวกันกับผีร้ายนี้ไม่มีรูปร่าง ซึ่งสามารถป้องกันการโจมตีจากพลังอมตะและกฎส่วนมากได้

ผู้คนจึงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงดวงดาวที่เต็มเกลื่อนไปด้วยโครงกระดูกที่นับไม่ถ้วน อดีตเคยมีอสูรจิตที่มากมายเช่นนี้ตายอยู่บนนี้ การที่จะมีญาณอาฆาตปรากฏนั้นจึงเป็นอะไรที่ปกติมาก ๆ

ญาณอาฆาตเป็นสิ่งที่ประกอบมาจากความแค้นเคืองครั้นเมื่ออสูรจิตตาย ปัจจัยในการกำเนิดจิตอาฆาตนั้นยากยิ่งมาก ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะกลายเป็นจิตอาฆาตหลังจากตายไปแล้ว

แต่ทว่าการคงอยู่ของจิตอาฆาตนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง หลังจากที่จิตอาฆาตจำนวนมากพรั่งพรูออกมาจากก้นเหวแล้ว ก็มีคนจำนวนมากประสบความหายนะทันที ทันทีที่ถูกจิตอาฆาตเข้าสิงพลังและเลือดก็จะถูกดูดกินจนแห้งเหือดภายในพริบตา พลังอมตะและของขลังทั้งตัวไม่มีประโยชน์ใด ๆ เลยแม้แต่น้อย