บทที่ 1948

ผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ปกครองโลกหล้า ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ไร้เทียมทาน หนึ่งตัวอักษรที่ท่านเขียนโดยไม่คิดอะไรมาก ก็มีปณิธานของผู้ไร้เทียมทานแฝงซ่อนอยู่เช่นกัน และถูกผู้คนนับถือเป็นสมบัติล้ำค่า

แต่ทว่าในประวัติศาสตร์เคยมีมหาจักรพรรดิยุทธ์บังเกิดเยอะปานนั้น สมบัติที่มีปณิธานของมหาจักรพรรดิยุทธ์ผู้ไร้เทียมทานแฝงซ่อนกลับสืบทอดต่อมาน้อยมาก ๆ

นี่เป็นเพราะผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์เป็นผู้ไร้เทียมทานที่มีความสามารถล้ำเลิศ จึงแทบจะไม่จำเป็นต้องฝึกเซ่นสมบัติแล้ว ในชั่วชีวิตหนึ่งของมหาจักรพรรดิยุทธ์ส่วนมาก ล้วนมีเพียงอาวุธมรรคผลเท่านั้นที่อยู่เคียงข้างกายจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต

ครั้งนี้ สาเหตุที่มหาจักรพรรดิยุทธ์ในยุคปัจจุบันทิ้งคำว่า“รบ”ไว้บนพระราชสาส์นนั้น ก็เพื่อทำให้ความมั่นคงของคนรุ่นหลังเขาที่เข้ามาในแดนเทวนิรันกาลมีเพิ่มมากขึ้นหนึ่งขั้น

มือใหญ่สีทองกำหมัด โจมตีเข้าไปในทะเลวิญญาณอาฆาตและญาณอาฆาตที่นับไม่ถ้วนจนทะลวงออกเป็นเส้นทางหนึ่ง ทุกตำแหน่งที่มือใหญ่สีทองเคลื่อนผ่าน วิญญาณอาฆาตญาณอาฆาตทั้งหมดล้วนไม่สามารถต้านทาน ถูกบดขยี้จนสลายกลายเป็นฝุ่นผง

ภายในเวลาชั่วพริบตาเดียว มือใหญ่ก็ทำลายล้างวิญญาณอาฆาตญาณอาฆาตไปเยอะมากจนนับไม่ถ้วน ไปถึงหน้ากระบี่ผงาดตรีภพอย่างรวดเร็ว นิ้วมือทั้งห้ากางออก เตรียมพร้อมที่จะดึงกระบี่ผงาดเล่มนี้ขึ้นมา

เสี้ยววินาทีนี้ทุกคนล้วนกลั้นหายใจ กระบี่ผงาดเล่มนี้คือกระบี่เทวในตำนาน ทุกคนที่มาถึงที่นี่ล้วนไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ หรือว่าวันนี้มันจะถูกพระโอรสจ้านเทียนเอาไปโดยอาศัยอำนาจมหาจักพรรดิยุทธ์?

และในเวลานี้เอง กระบี่ผงาดตรีภพก็สั่นเทิ้มจนเสียงดังเวิง ๆ ถัดจากนั้นปราณกระบี่ที่มีจิตสังหารสูงเทียมฟ้าก็ปะทุออกมา

ตู้มม!

ปราณกระบี่ตรีภพและมือใหญ่สีทองพุ่งชนกัน ควันหลงที่น่ากลัวระเบิดแตกออกภายในพริบตา ม้วนซัดไปทั่วทั้งเหวลึก

วิญญาณคำราม ญาณอาฆาตกรีดร้องเสียงแหลม นักยุทธ์อุทานอย่างตะลึง เสียงทุกอย่างที่คละปนกันไปล้วนจมหายไปในคลื่นพลังอันน่ากลัว