บทที่ 1959

จากศึกการต่อสู้ในครั้งนี้ พระโอรสจ้านเทียนเข้าใจดีมาก ๆ ว่านอกซะจากว่าเขาจะสามารถตามหาสมบัติล้ำค่าอีกชิ้นหนึ่งได้ มิเช่นนั้นเมื่อได้เผชิญหน้ากับโอรสสวรรค์โชคลาภที่มีกระบี่ตรีภพ เขาจักหมดซึ่งหนทางปัญญาเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

แล้วก็ชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำนั่นอีก คนดังกล่าวสามารถปะทะกับกระบี่ผงาดตรีภพได้ เป็นยอดฝีมืออีกคนหนึ่งที่ทำให้ผู้คนเกรงกลัวอย่างยิ่งเช่นกัน

“บางทีหินนิรันดร์อาจจะอยู่ในมือชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำนั่น!”

พระโอรสจ้านเทียนหรี่ตาลงกะทันหัน เขานึกถึงข่าวคราวเรื่องมู่ช่าวหวงไล่ตามมนุษย์หินนิรันดร์ที่แพร่งพรายเมื่อไม่นานมานี้

หากถามว่าสมบัติแบบใดที่สามารถตีเสมอกับกระบี่ผงาดตรีภพได้ เช่นนั้นก็ต้องเป็นสมบัติอีกสองชิ้นในแดนเทวนิรันกาลที่มีชื่อเสียงโด่งดังเท่ากันอยู่แล้ว ซึ่งนั่นก็คือหินนิรันดร์และดอกถานฮวาเทียนเต้า!

และเมื่อครู่ชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำสังหารมู่ช่าวหวง จึงมีโอกาสสูงมาก ๆ ที่เขาทำเพื่อไม่ให้ผู้อื่นทราบเรื่องหินนิรันดร์อยู่ในกำมือเขา

ในส่วนของเรื่องที่ว่าเหตุใดมู่ช่าวหวงถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้สักครั้ง นั่นก็ต้องเป็นเพราะว่าตนอยากแย่งหินนิรันดร์กลับมาอีกครั้ง!

พระโอรสจ้านเทียนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าการอนุมานของตัวเองมีเหตุผลมาก ๆ ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานใด ๆ แต่ทว่าเขามีแค่ความสงสัยก็เพียงพอแล้ว

หลังจากผ่านเหตุการณ์ของกระบี่ตรีภพไปแล้ว ในบรรดาวัยรุ่นผู้มีความฉลาดเป็นเลิศจำนวนมากที่เข้ามาในแดนเทวนิรันกาลก็สูญเสียสูญสิ้นไปไม่น้อย จึงทำให้ผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพจำนวนมากที่เฝ้ารออยู่นอกแดนเทวนิรันกาลรู้สึกเจ็บใจอย่างยิ่ง

อัจฉริยะทุกคนล้วนเป็นผู้ที่สำนักจักรพรรดิและแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายบ่มเพาะโดยการสูญเสียทรัพยากร กำลังกายและกำลังสมองจำนวนมาก ดับสลายสูญสิ้นเพียงคนเดียวก็ทำให้เจ็บใจมากพอแล้ว

อย่างไรก็ตามผู้คนที่อยู่ภายนอกไม่สามารถเข้าไปภายในได้ ไม่มีผู้ใดทราบได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นด้านใน สำนักจักรพรรดิและแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายก็ทำได้เพียงคาดการณ์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในผ่านภาพฉากบางส่วนที่ถูกส่งออกมาหลังจากศิษย์เหล่านั้นถูกสังหาร

จากการที่วัยรุ่นผู้มีความฉลาดเป็นเลิศตายจากไปมากยิ่งขึ้น จำนวนคนที่เหลือก็เริ่มเป็นพันธมิตรต่อกัน เนื่องจากทุกคนล้วนรู้ดีว่าการอยู่อย่างสันโดษภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มันยากที่จะมีชีวิตรอดต่อไปได้จริง ๆ