บทที่ 1970

อีกฝั่งหนึ่ง ศิษย์น้องของเสิ่นปิงหยูก็กำลังมองไปทางเงาหลังของหลัวซิวด้วยสายตาที่เลื่อมใสศรัทธาเช่นกัน ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็นผู้ไร้เทียมทานในหมู่อัจฉริยะผู้มีความฉลาดเป็นเลิศ ถูกลิขิตไว้แล้วว่าจะกลายเป็นตำนานเรื่องหนึ่ง

โอรสสวรรค์โชคลาภถูกสังหาร พระโอรสจ้านเทียนหลบหนี จุดจบเช่นนี้ล้วนอยู่เหนือการคาดหมายของทุกคน

สายตาจำนวนมากต่างเขม็งมองไปทางเงาร่างที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนกลุ่มเมฆ จิตใจของคนจำนวนไม่น้อยต่างสั่นคลอนอย่างควบคุมไม่ได้

มาตรแม้นว่าพระโอรสจ้านเทียนนั่นจะได้รับสมญานามว่าเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่ง แต่ก็ไม่เคยถูกผู้อื่นเทิดทูนว่าเป็นผู้ไร้เทียมทานมาก่อน เนื่องจากในวัยรุ่นยุคใหม่มีผู้ที่เป็นผู้ภาคภูมิของสวรรค์จำนวนมากต่างคิดว่าตนเองไม่อ่อนกว่าผู้ใด ยกตัวอย่างเช่นมู่ช่าวหวงนั่น ก็เคยลงไม้ลงมือกับพระโอรสจ้านเทียนอย่างยิ่งใหญ่มาก่อนเช่นกัน

แต่ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับหลัวซิวที่อยู่ตรงหน้า กลับไม่มีผู้ใดกล้าลงมือ ซึ่งนี่ก็คือความน่าเกรงขามของผู้ไร้เทียมทาน!

เวลาล่วงเลยไปโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ทัณฑ์สายฟ้าพิโรธยังคงดำเนินการต่อไปเรื่อย ๆ กระทั่งเสิ่นปิงหยูข้ามผ่านทัณฑ์สำเร็จ ตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงบัดนี้ไม่มีผู้ใดกล้าลงมืออีกเลย

ในช่วงเวลานี้บาดแผลของหลัวซิวก็ฟื้นฟูกลับมาเล็กน้อยเช่นกัน ทว่าสำหรับระยะห่างของการฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างสมบูรณ์นั้น ยังต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง

อย่างไรซะร่างกายก็ถูกตัดออกเป็นสองท่อนโดยกระบี่ตรีภพ สภาพอาการบาดเจ็บเช่นนี้ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นเกรงว่าคงตายไปตั้งนานแล้ว การที่เขายังมีชีวิตอยู่ อีกทั้งยังสามารถฟื้นฟูสู่สภาพเดิมโดยสิ้นเชิงได้นั้น ก็ถือว่าทำลายกฎธรรมชาติมาก ๆ แล้ว ในส่วนของการจะฟื้นฟูสู่สภาพเดิมภายในระยะเวลาสั้น ๆ นั้น กลับเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

อัจฉริยะผู้มีความฉลาดเป็นเลิศจำนวนมากต่างส่ายหน้า ก่อนจะพากันถอยกลับ ถึงแม้จะมีคนจำนวนมากตายใจจากกระบี่ตรีภพไม่ได้ก็ตาม ทว่ากลับไม่มีผู้ใดกล้าลงมือ

ยิ่งกว่านั้นคือขาวลือเล่ากันว่าสมบัติล้ำค่าอีกชิ้นหนึ่งอย่างหินนิรันดร์ ก็อยู่ในกำมือของคนดังกล่าวเช่นกัน

หลังจากข้ามผ่านทัณฑ์สำเร็จ บุคลิกลักษณะของเสิ่นปิงหยูก็ดูโดดเด่นมากยิ่งขึ้น นางฝึกพลังจักรพรรดิมหาวาลโดยสองขั้วอัคคีเยือก คนส่วนมากจึงเห็นเพียงด้านที่เย็นเยือกดุจเทพธิดาของนาง กลับไม่เห็นอุปนิสัยที่กระตือรือร้นดุจไฟของนาง

เมื่อทราบว่ากระบี่ตรีภพถูกหลัวซิวควบคุมแล้ว เสิ่นปิงหยูก็รู้สึกตะลึงเล็กน้อย หลัวซิวสามารถสัมผัสได้อยู่ว่าแววตาที่นางมองตนเองนั้นมีความเร่าร้อนปนอยู่เล็กน้อย เห็นได้ชัดเจนเลยว่านางรู้สึกสนใจต่อกระบี่ผงาดตรีภพเล่มนี้มาก ๆ