บทที่ 1987

ท่ามกลางความตื่นตระหนก ฉียู่หรงกลับเข้ามาถึงที่ลานสวนแล้ว หัวใจที่สั่นไหวยังคงเต้นระรัวอย่างต่อเนื่อง

“ท่านพี่ เป็นอะไรไป? เกิดเรื่องใดขึ้นหรือ?” หนิงหานยู่เมื่อเห็นสีหน้าของฉียู่หรงไม่ปกติ กีเอ่ยปากถามทันที

หลายปีมานี้ นับตั้งแต่ถูกหลัวซิวกำหนดทิศทางที่ถูกต้องบนเส้นทางการกฎฝึกตนชีวิต ผลการฝึกตนของหนิงหานยู่ก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยความรวดเร็ว

เพียงแต่กฎชีวิต มีความหมายที่เอนไปทางการพิทักษ์มากกว่า ไม่เอื้ออำนวยต่อการสังหารและโจมตี ดังนั้นพวกนางทั้งสองพี่น้องในหลายปีมานี้ อาศัยอยู่ที่จินเฮ่าซิงต่างก็เคร่งครัดและระวังตัวเป็นอย่างมาก

ฉียู่หรงไม่ได้ปิดบัง บอกเล่าเรื่องราวที่ตนถูกปล้น จากนั้นก็ถูกเซวียนจิงหยุนช่วยเอาไว้ให้กับหนิงหานยู่ฟัง

เพราะนางค่อนข้างมั่นใจว่า เมื่อใดที่ตนถูกเซวียนจิงหยุนท่านชายฝักใฝ่ในกามผู้นั้นหมายตาเข้าให้ ด้วยพลังอำนาจของเซวียนจิงหยุนแล้ว ต้องการสืบหาลานสวนแห่งนี้ซึ่งเป็นที่อยู่ของนางกับหนิงหานยู่นั้น เป็นเรื่องที่ทำได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน

อีกทั้งรูปร่างหน้าตาและความงดงามของหนิงหานยู่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่านาง ไม่แน่พอถึงเวลานั้นจริง ๆ พวกนางสองคนพี่น้องก็ยากที่จะหนีรอดจากกรงเล็บมารของเซวียนจิงหยุน

“เฮอะ เซวียนจิงหยุนนั่นเป็นผู้มักมากในกามตัณหาจะทำสิ่งใดได้ ท่านพี่เย่ได้กลายเป็นศิษย์ของอาจารย์เสวียนคงแล้ว ถ้าหากว่าท่านพี่เย่กลับมา ก็ลองให้เซวียนจิงหยุนกล้าแตะต้องพวกเราดูสิ?”

เมื่อเทียบกับความกังวลใจของฉียู่หรง หนิงหานยู่ดูเหมือนว่านางจะไม่ให้ความสนใจด้วยซ้ำ

“หานยู่ ท่านพี่พูดกับเจ้ากี่รอบแล้ว ศิษย์ของอาจารย์เสวียนคงนามว่าหลัวซิว ไม่ใช่ท่านพี่เย่ของพวกเรา” ฉียู่หรงพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย

“ท่านพี่ เหตุใดท่านถึงไม่เชื่อข้าเล่า? หลัวซิวก็คือท่านพี่เย่เป็นแน่ บางทีอาจจะเป็นนามแฝงของท่านพี่เย่ แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่านามเดิมของท่านพี่เย่ก็คือชื่อนี้อยู่แล้ว” หนิงหานยู่พูดด้วยความมั่นใจ

ต้องบอกว่า บางครั้งสัญชาตญาณของผู้หญิงก็น่ากลัว โดยเฉพาะแม่นางหนิงหานยู่ผู้นี้ดูเหมือนจะมีพรสวรรค์มากในด้านข้อมูลข่าวสาร ถึงแม้ว่าหมายปีมานี้จะไม่เคยได้ไปจากจินเฮ่าซิง แต่สำหรับเรื่องราวใหญ่โตที่เกิดขึ้นที่มหาโลกายอดอัมพรตลอดหลายปีมานี้ นางต่างก็สามารถสืบหามาได้ทั้งหมด