บทที่ 2022

ผ่านมานานหลายปีแล้ว ไม่เคยมีผู้ใดมาแตะต้องสิ่งของต่าง ๆ ภายในบ้านหลังคาฟางเลย มีฝุ่นละอองเกาะเต็มอยู่ทุกที่

หลัวซิวและพี่สาวทำความสะอาดห้องพักด้วยกัน หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง ทุกอย่างก็ถูกเก็บกวาดจนเข้าที่เข้าทาง

“เสี่ยวซิว……”

ท่านแม่ที่อายุมากหลิวชูหยุนกุมมือของหลัวซิว บนใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยเหี่ยวย่นทำให้มองไม่เห็นใบหน้าในอดีต ทว่ากลับเปี่ยมล้นไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู

“แม่กับพ่อลูกแก่แล้ว ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ลูกคอยอยู่เคียงข้างพ่อกับแม่ได้ไหม?”

นางรู้อยู่ว่าลูกชายคนนี้ของตน เป็นบุคคลที่มีบทบาทยิ่งใหญ่ในฟ้าดินผืนนี้ เป็นผู้แข็งแกร่งที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ตลอดช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ เขายุ่งอยู่กับการฝึกตนมาโดยตลอด ในทางตรงกันข้ามกลับมีเวลาอยู่ข้างกายพวกเขาสามีภรรยาทั้งสองน้อยมาก ๆ

นางไม่โทษลูกชายตนเอง เพราะการเป็นชายชาตรีควรทำเรื่องที่ทำให้ตนได้รับผลสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ สู้เพื่อชีวิตของตัวเอง ทว่าปัจจุบันพวกเขาสามีภรรยาแก่ชราแล้ว นางอยากให้ลูกชายตนเองสามารถอยู่เคียงข้างกาย

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หัวใจของหลัวซิวจึงสั่นคลอนอย่างควบคุมไม่ได้ เขาก็ทราบเช่นกันว่าช่วงเวลาที่ตนอยู่เคียงข้างพ่อแม่นั้นน้อยมาก ๆ ถือเป็นลูกอกตัญญูคนหนึ่ง

อีกทั้งตลอดช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ พ่อแม่เขาก็ทุกข์ยากลำบากกับเขามาไม่น้อย ได้รับความเป็นธรรมไม่น้อย

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ต่อไปข้าจักไม่ไปที่ใดอีกแล้ว ข้าจักอยู่เคียงข้างท่านทั้งสอง!”หลัวซิวกล่าว

อายุไขของมนุษย์ธรรมดามีไม่ถึงร้อยปี มาตรแม้นว่าช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้หลัวซิวจะใช้ยาทิพย์ยืดชีวิตพวกท่านทั้งสอง ทว่าอายุไขที่ใกล้จะถึงสามร้อยปี ส่วนใหญ่ก็ถือว่าถึงขีดจำกัดแล้ว

ในส่วนของยาเซียนที่สามารถยืดอายุไขของผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์นั้น จากร่างกายของมนุษย์ธรรมดา ต้านทานไม่ไหวเลยด้วยซ้ำ ส่วนยาที่ร่างกายมนุษย์ธรรมดาสามารถรับไหวกลับมีประสิทธิผลน้อยมาก

หลัวซิวเตรียมใจสำหรับความเจ็บปวดจากการเกิดแก่เจ็บตายแล้ว ทว่าเมื่อวันนั้นใกล้จะมาเยือน เขาก็รู้สึกเจ็บใจอย่างอดไม่ได้อยู่ดี

การจากลาที่เจ็บปวดที่สุดในโลก การจากลาที่เจ็บปวดที่สุดคือการเกิดและตาย……