บทที่ 2032

ภาพเหตุการณ์ที่หลัวซิวและเจ้าสำนักอิมเอี๊ยงปะทะกันอย่างยิ่งใหญ่มันช่างน่าทึ่งมากจริง ๆ พลังที่แตกปะทุออกมาจากการโจมตีหนึ่ง เพียงพอที่จะสามารถทำลายล้างดาวเคราะห์ จึงทำให้คนอื่น ๆ ในสำนักอิมเอี๊ยงต่างอดไม่ได้ที่จะถดถอย ไม่กล้าเข้าใกล้

“เสี่ยวจื่อ รีบมานี่”

ฉียู่หรงตะโกนเรียกคำหนึ่ง จีเสี่ยวจื่อจึงรีบโคจรกฎปริภูมิ หลุดพ้นออกมาจากคู่ต่อสู้ภายในพริบตา กลับขึ้นมาบนเรือรบทองคำ

“ช่วยข้าหน่อย ชนพวกมันให้ตาย!”จีเสี่ยวจื่อกัดฟันแน่น แม้ศักยภาพของนางจะไม่อ่อน แต่ถูกมกุฎเทพหลายคนรุมโจมตี จึงเสียเปรียบไม่น้อยเลย

“ได้เลย!”

เมื่อได้ยินคำพูดของจีเสี่ยวจื่อ หนิงหานยู่ที่มีอุปนิสัยค่อนข้างคล้ายคลึงกับนางจึงเป็นคนแรกที่พยักหน้า สตรีทั้งสามจึงร่วมกันกระตุ้นเรือรบทองคำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งชนไปทางเหล่ามกุฎเทพของสำนักอิมเอี๊ยงจนเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น

“โครม!”

ทุกตำแหน่งที่เรือรบทองคำเคลื่อนผ่านล้วนดับสลายไป ผู้อาวุโสมกุฎเทพเหล่านั้นลงมือโจมตีอย่างต่อเนื่อง ทว่ากลับไม่สามารถทลายม่านแสงของเรือรบได้เลยด้วยซ้ำ ในขณะที่พวกเขากำลังจะหลบหลีกอยู่นั้น กลับไม่ทันการแล้ว

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ……

แสงโลหิตแย้มบานขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ผู้อาวุโสมกุฎเทพทั้งสี่ถูกเรือรบทองคำกดอัดจนตายคาที่

“ไอ้ชาติชั่ว ฆ่าพวกนางซะ!”

ยอดฝีมือจำนวนมากที่เหลือของสำนักอิมเอี๊ยงต่างกราดเกรี้ยว คนนับร้อยพุ่งเบียดเสียดกันเข้ามา แต่ละคนต่างเรียกของขลังอาวุธสงครามของตัวเองออกมา โคจรพลังอมตะ การโจมตีที่ครอบผืนฟ้าปฐพีแผ่คลุมไปทางเรือรบทองคำ

“อาศัยจำนวนคนที่มากกว่ามารังแกข้าอย่างนั้นหรือ?”

จีเสี่ยวจื่อก็โกรธเกรี้ยวแล้วเช่นกัน นางค้นหาสิ่งของในแหวนเก็บของอยู่สักพัก ก่อนจะหยิบลูกแก้วสีดำออกมาหนึ่งลูก