บทที่ 2046

เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว ผู้เฒ่านภากาศก็อึ้งทึ่งไปเลย ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวเท่านั้น ซิงเฉินก็ตกตะลึงพรึงเพริดเช่นกัน

สำนักไท่ฉือนั้นเป็นการคงอยู่ที่แข็งแกร่งมากเพียงใด? สูงตระหง่านและมั่นคงดั่งขุนเขาอยู่ในการสืบทอดของโลกะอัมพรเทวมาไม่รู้กี่หมื่นปี นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะพูดจาโอหังบอกว่าจะไปล้มล้างสำนักเขาของสำนักไท่ฉืออย่างนั้นหรือ?

“พ่อหนุ่ม ถึงแม้ข้างกายเจ้าจะมีมกุฎเทพสองท่าน แต่ภูมิฐานของสำนักไท่ฉือแน่นหนา จำนวนผู้อาวุโสมกุฎเทพมีมากถึงมากที่สุด ยิ่งกว่านั้นคือยังไม่รวมบรรพอาจารย์ที่อยู่ระดับมกุฎเทพช่วงปลายตลอดจนกึ่งจ้าวมหาเทพ!”ผู้เฒ่านภากาศพูดกระแทกเสียงต่ำ เขารู้สึกว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้จองหองพองขนมากเกินไป ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงมากเกินไปจริงๆ

“มกุฎเทพก็ดี กึ่งจ้าวมหาเทพก็ช่าง ล้วนไม่มีสิ่งใดที่ต้องพะวง”หลัวซิวไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

“เหอะ!”

ผู้เฒ่านภากาศไม่รู้ว่าควรจะประมาณค่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้อย่างไรแล้วจริง ๆ น้ำเสียงก็ดูเยือกเย็นลงแล้วพูด: “หากเจ้าจะไปรนหาที่ตายในสำนักไท่ฉือ ข้าไม่สน แต่ได้โปรดอย่าทำให้ตระกูลเทพสงครามเดือดร้อนไปด้วยเลย”

แม้ไม่อยากมีปัญหากับชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้ แต่เพื่อคำนึงถึงตระกูลเทพสงคราม ผู้เฒ่านภากาศจึงต้องบอกเรื่องที่ไม่ต้องการเกิดขึ้นไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ

“ดูท่าผู้อาวุโสไม่เชื่อว่าผมมีศักยภาพทำเช่นนั้นได้สินะ?”หลัวซิวถาม

“ไม่ใช่ข้าไม่เชื่อ แต่นี่มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ หากสำนักไท่ฉือจัดการง่ายขนาดนั้นจริง ๆ ก็คงไม่มีทางสูงตระหง่านและมั่นคงดั่งขุนเขาอยู่ในโลกะอัมพรเทวมาได้นานหลายสิบล้านปีหรอก”ผู้เฒ่านภากาศส่ายหน้าพลางพูด

“อ้างอิงจากข่าวคราวที่ข้าได้รับมา อีกไม่ถึงสามวัน เทพธิดาของสำนักไท่ฉือก็จะมาเยือนแล้ว ตระกูลเทพสงครามจะเลือกเอาทางใดกันแน่ ซิงเฉินเจ้ากลับไปคิดพิจารณาดี ๆ ก่อนเถิด อย่าทำให้ตระกูลเทพสงครามของเจ้าต้องถึงขั้นตกอยู่ในสถานการณ์การถูกล้มล้างเลย!”