บทที่ 2057

แต่เขาได้ตั้งวิถียุทธ์ในอนาคตของเขาแล้ว หอกมังกรนี้จะไม่มีบทบาทสำคัญในมือของเขา ตรงกันข้าม มันเหมาะกับจีเสี่ยวจื่อมากกว่าเขา

หอกรบ ปีกทิพย์ไร้มลทิน สำนักเต๋าเสวียนเทียน สิ่งเหล่านี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นสมบัติที่หลัวซิวพกติดตัวและใช้บ่อยมากว่าสองร้อยปี

ในชั่วข้ามคืน เขาหยิบมันออกมาทั้งหมดและมอบให้จีเสี่ยวจื่อเพื่อนำทางนางในอนาคต

สมบัติทั้งสามนี้ไม่ธรรมดา เพราะพวกมันมีศักยภาพในการเติบโตสูงและสามารถพัฒนาไปพร้อมกับการเติบโตของจีเสี่ยวจื่อ วันหนึ่งถ้าจีเสี่ยวจื่อกลายเป็นจักรพรรดิเทพ สมบัติทั้งสามนี้ก็จะกลายเป็นสมบัติระดับจักรพรรดิเทพเช่นกัน!

เมื่อเห็นหอกมังกร จีเสี่ยวจื่ออดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น “ศิษย์พี่ นี่ไม่ใช่อาวุธของท่านรึ?”

ตอนที่อยู่ในแดนเทวนิรันกาล จีเสี่ยวจื่อได้เห็นหลัวซิวใช้หอกมังกรแดงมืดด้วยตาของนางเอง ด้วยหอกมังกรนี้ สามารถเผชิญหน้ากับสมบัติจ้าวมหาเทพได้ และพลังของมันก็ไม่มีใครเทียบได้

“แต่จากนี้ไป มันเป็นของเจ้า แต่เจ้าต้องจำไว้อย่างหนึ่ง!” สีหน้าของหลัวซิวจริงจังทันที

“อื้อ ศิษย์พี่โปรดบอกข้าที” จีเสี่ยวจื่อเลิกแสดงท่าทางขี้เล่นตามปกติของนางและจริงจังขึ้นมา

“หอกนี้อยู่คู่กับศิษย์พี่มานาน เรียกได้ว่าอยู่คู่กับศิษย์พี่มาตั้งแต่อ่อนแอจนถึงวันนี้ ถ้าไม่มีอุบัติเหตุ หอกชิ้นนี้ ในอนาคตจะเติบโตไปพร้อมกับข้าและกลายเป็นอาวุธจ้าวมหาเทพ อาวุธจ้าวมหาเทพ อาวุธมหาจักรพรรดิยุทธ์หรือแข็งแกร่งยิ่งกว่า!”

มีความปลงใจในสีหน้าของหลัวซิว “บางทีสำหรับคนอื่นแล้ว มันอาจเป็นเพียงหอกหรืออาวุธ แต่สำหรับข้า เขาเป็นคนที่มีชีวิตจริงๆ เพราะมีวิญญาณอยู่ในหอก แต่ไม่ใช่จิตภัณฑ์ตามความหมายปกติ แต่เป็นวิถียุทธ์ผู้แข็งแกร่งในอดีตที่หลอมรวมเข้ากับหอกและกลายเป็นจิตภัณฑ์”

“เมื่อหลายปีก่อน ข้าสัญญากับเขาว่าสักวันหนึ่งจะช่วยเขากลายร่างเป็นมนุษย์ จากจิตภัณฑ์เกิดใหม่ ดังนั้นข้าหวังว่าเจ้าจะปฏิบัติต่อเขาด้วยความกรุณา”