บทที่ 206 สัญลักษณ์แห่งสำนึก

สำหรับชายชุดคลุมยาวแดงแล้ว ดีหมีเดือดสามตาต่างหากที่เป็นเป้าหมายของเขา ชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำคนนี้ไม่ธรรมดา เรื่องน้อยลงหนึ่งเรื่องก็มีปัญหาน้อยลงหนึ่งเรื่อง

"ทำไมต้องยกสัตว์ที่ฉันล่าได้ให้แกด้วย? ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อกี้นายเพิ่งลอบทำร้ายฉัน คิดว่าจะจบแบบนี้เหรอ?" หลัวซิวพูดน้ำเสียงเย้ยหยันและเยือกเย็น

"แกอยากตาย? ฉันทำให้แกสมปรารถนาเอง"

แววตาของชายชุดคลุมยาวแดงฉายลำแสงคมกริบ คว้ากระบี่ออกมา แสงดาบสีแดงดั่งเปลวไฟควบแน่น ฟันด้วยความดุเดือด

อยู่ในป่าลึก นักยุทธ์ผู้ฝึกตนฆ่าฟันกันเพราะพูดไม่ถูกคอ เป็นเรื่องที่ปกติมาก

ลำแสงของดาบพุ่งทะยานราวกับเปลวไฟที่ร้อนแรง ยังไม่ทันเข้ามาใกล้ก็มีความน่าหวาดกลัวแผ่ซ่านออกมา

ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรต้นไม้เหี่ยวแห้งและถูกแผดเผาในพริบตา อาศัยพลังจิตแท้ที่แข็งแกร่งของแดนฝึกจิตขั้น7 จู่โจมสุดกำลัง สามารถสังหารฝึกจิตขั้นต้นได้อย่างง่ายดาย

หากเปลี่ยนเป็นเมื่อก่อน หลัวซิวต้องใช้พลังแปรเสวียนเทียนยี่สิบสี่เท่าถึงจะสามารถเทียบเคียงกับฝึกจิตขั้นท้าย

แต่ว่าเวลานี้ พลังของเขาเพิ่มขึ้นไม่น้อย ร่วมกับ《วิชาพลังมังกรแท้》วรยุทธ์ระดับ8 ด้วยพลังแปรเสวียนเทียนหกเท่า ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถเทียบเคียงได้

ชายชุดคลุมยาวแดงที่ลงมือกับหลิวซิว ชื่อว่าหลี่หงเหวิน ในเขตการปกครองหวู่เฟิงสามารถขนานนามได้ว่าเป็นนักล่าอสูรเดี่ยวที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่

หลี่หงเหวินมักจะฆ่านักยุทธ์ผู้ฝึกตนเพื่อชิงของล้ำค่าและทรัพยากร คือหนึ่งในรายชื่อที่ขั้วอำนาจต่างๆ ต้องการไล่ฆ่า

ทว่าหลี่หงเหวินกลับฉลาดหลักแหลมอย่างมาก ไม่เคยหาเรื่องราชายุทธ์ร่วมกับเขาลงมือเหี้ยมโหด โดยมากล้วนฆ่าทำลายศพ ทำให้คนยากจะไล่ล่า

อีกทั้ง หลี่หงเหวินเก่งกาจมาก แม้ว่าจะถูกฝึกจิตขั้น8และฝึกจิตขั้น9ตามฆ่า ถึงแม้เขาจะไม่สามารถเอาชนะก็สามารถหนีรอดได้

สำหรับราชายุทธ์ที่สูงศักดิ์เหล่านั้น เขาไม่ไปหาเรื่อง เป็นธรรมดาที่ราชายุทธ์ก็ย่อมไม่มาหาเรื่องเขา

มือของหลัวซิวถือกระบี่เอาไว้ สีหน้านิ่งงันมองกระบี่ฉายเปลวไฟที่กวัดแกว่งไปมา ราวกับถูกล่ามด้วยโซ๋ตรวจให้อยู่ที่เดิม ทำได้เพียงรอความตายเท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้มุมปากของหลี่หงเหวินกระตุกยิ้มเยือกเย็น "ไอ้หนุ่มนี้ป้องลำแสงกระบี่ก่อนหน้านี้ของฉันได้ น่าจะเป็นเพราะโชคช่วยเท่านั้น"

อย่างกะทันหัน ก่อนที่ลำแสงเปลวไฟของกระบี่จะไปถึงตรงหน้า หลัวซิวลงมือแล้ว

พลังจิตแท้ส่งไปยังกระบี่ยุทธ์ เปลวไฟดำของกระบี่ปะทุขึ้น หลัวซิวกวัดแกว่งกระบี่ คล้ายจะปะทะกับเปลวไฟที่ร้อนแรง

"ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง！”

ใบหน้าของหลี่หงเหวินฉายความเย้ยหยัน ฝึกจิตขั้น1ระยะเริ่มต้นสามารถต้านทานกระบี่ที่ตนฟันออกไปด้วยเรื่อยเปื่อยนั่นถือว่าเป็นเพราะโชคช่วย ตอนนี้กระบี่ที่ตนฟันสุดกำลัง แม้กระทั่งฝึกจิตขั้น4ระยะกลางขึ้นไปยังไม่กล้าปะทะซึ่งหน้า อาศัยความสามารถของเขาเนี่ยนะ?

สำหรับหลี่หงเหวิน การกระทำของชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำเป็นการหาเรื่องให้ตนอับอาย อีกทั้งราคาที่เขาต้องแลกคือถูกลำแสงกระบี่เพลิงของเขากลืนกิน กลายเป็นผุยผง！

ทว่าวินาทีต่อมา รอยยิ้มเยือกเย็นด้วยความเย้ยหยันบนใบหน้าของหลี่หงเหวินนิ่งค้างทันที

"โฮ่ก！”

เสียงคำรามของมังกรดำขึ้น เปลวไฟดำกลายเป็นมังกร กลืนกินลำแสงกระบี่เพลิง

"นี่มันวรยุทธ์อะไรกัน?"

สีหน้าของหลี่หงเหวินแปรเปลี่ยน ร้องตะโกนเสียงดัง "ระเบิดซะ！”

ลำแสงกระบี่เพลิงที่ถูกเปลวไฟดำมังกรกลืนกินระเบิดตัวกะทันหัน เปลวไฟมังกรดำระเบิดบนท้องฟ้า เป็นเสี่ยงๆ พลังจิตปะทุออกมาแล้วเคลื่อนไปทั่วทุกสารทิศ

"ตาย！”

ตัวของหลัวซิวกลายเป็นลำแสง กระบี่ยุทธ์ดินฟาดฟันออกมา ปราณกระบี่กลายเป็นเปลวไฟดำมังกร พลังแข็งแกร่งมากกว่าเมื่อครู่หลายเท่า

ตอนอยู่บนชั้นเจ็ดของหอคอยมังกรบิน เขาจำเป็นต้องอาศัยพลังแปรเสวียนเทียนยี่สิบเท่าถึงจะสามารถเทียบชั้นกับฝึกจิตขั้น7