บทที่ 2063

“ถ้าข้าเป็นตัวหมากรุก ข้าเป็นตัวหมากรุกของใคร?”

หลัวซิวหรี่ตาลงเล็กน้อย เขารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นเทียบไม่ได้กับจักรวาลอันกว้างใหญ่ คำตอบสุดท้ายจะค่อยๆ เปิดเผยก็ต่อเมื่อเขามีความแข็งแกร่งเพียงพอ

วางความคิดในใจของเขาลง สายตาของหลัวซิวจับจ้องไปที่ซิงเฉินและพูดว่า “ตามที่เจ้าพูด ในตอนนั้นเจ้าไม่รู้เรื่องที่เทพสงครามเอกภพถูกวางยาพิษ?”

“ถ้าข้ารู้ ข้าจะทำร้ายพ่อของตัวเองได้อย่างไร มีประโยชน์อะไรกับข้า?” ซิงเฉินพูดด้วยความขมขื่น กำหมัดแน่น ความเกลียดชังส่องประกายในดวงตาของเขา

ความแค้นของหารฆ่าพ่อ ทนไม่ได้ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของตระกูลเทพสงคราม เป็นไปไม่ได้เลยที่จะต่อต้านกับกองกำลังใหญ่อย่างตระกูลจ้าว มีอีกแง่มุมหนึ่งนั่นคือ ซิงเฉินก็เกลียดตัวเอง เกลียดตัวเองที่เลินเล่อในครั้งนั้นทำให้พ่อถูกวางยาพิษ

หลัวซิวไม่ได้สงสัยในคำพูดของซิงเฉิน เพราะเขาผ่านสิ่งต่างๆ มานับไม่ถ้วน และเขายังมีความสามารถในการตัดสินผู้คน เขามีวิจารณญาณของเขาเองว่าอีกฝ่ายพูดอะไรจริงหรือเท็จ

เมื่อรู้เรื่องราวภายในของเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้น หลัวซิวก็เปลี่ยนมุมมองของเขาที่มีต่อซิงเฉินตรงหน้าเขาเล็กน้อย

“ท่านชาย เคยมีบรรพอาจารย์คนหนึ่งของสำนักไท่ฉือที่มีความสัมพันธ์ที่เคยผ่านความตายด้วยกันกับบรรพบุรุษของตระกูลเทพสงครามของเรา ดังนั้น สำนักไท่ฉือจึงรู้ว่าตระกูลเทพสงครามของเรามีสมบัติชิ้นหนึ่งที่ซ่อนอยู่” ซิงเฉินกล่าวอย่างกะทันหัน

“เจ้าไม่ใช่บอกว่าตระกูลเทพสงครามของเจ้าไม่มีสมบัตินี่?” หลัวซิวเหลือบมองซิงเฉิน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซิงเฉินก็รู้สึกอายเล็กน้อยเช่นกัน อธิบายว่า “เพราะตอนนั้นข้าไม่รู้ว่าท่านชายมาที่นี่ด้วยเหตุใด นี่เกี่ยวข้องกับความเป็นตายของตระกูลเทพสงครามของเรา ดังนั้นข้าจึงไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย”