บทที่ 2072

“สำหรับคนแก่อย่างเจ้าที่เหลืออายุไม่มากนักอยู่ที่สำนักดีๆดีกว่า ทำไมเจ้าต้องถูกสำนักไท่ฉือหลอกใช้ด้วย?” หลัวซิวก็มองไปที่ชายชราในท้องฟ้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบ

“เจ้าพูดถูกต้อง เพียงแต่ว่าศิษย์คนนั้นของข้ามองจุดนี้ไม่ออก และคิดว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้สร้างผลงาน ดังนั้นรบกวนเจ้าแล้วนะ”

บรรพอาจารย์สำนักเทวพยัคฆ์กล่าวพร้อมกับขอโทษ “แค่เจ้าให้คนของเจ้าปล่อยลูกศิษย์ของข้า ข้าจะพาคนของสำนักเทวพยัคฆ์กลับไปทันที”

ดูเหมือนเขาจะสุภาพ แต่หลัวซิวรู้ว่าชายชราคนนี้ฉลาดมาก หากเมื่อครู่นี้เขาต่อสู้กับเขาแล้วเสียเปรียบ ชายชราคนนี้จะไม่พูดแบบนี้ และจะปราบปรามเขาโดยไม่ลังเล

และไม่ว่าจะเป็นชายชราฝั่งตรงข้ามหรือไอ้แก่จากสำนักไท่ฉือ ก็เพื่อหยั่งเชิงเขา หยั่งเชิงขีดสุดของเขา หยั่งเชิงไพ่ตายของเขา

เมื่อรู้ระดับความแข็งแกร่งของหลัวซิว เกรงว่าคงถึงเวลาแล้วที่สำนักไท่ฉือจะต้องวางแผนลงมือจริงๆ

“เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะเจรจาเงื่อนไขกับข้า เจ้าโจมตีข้าและตระกูลเทพสงคราม เจ้าควรตระหนักถึงผลที่ตามมา”

หลัวซิวส่ายหัว เขาไม่สามารถปล่อยเขาไปได้ เพราะถ้าเขาปล่อยเจ้าสำนักของสำนักเทวพยัคฆ์ไป คนของสำนักไท่ฉือจะคิดว่าเขาไม่เก่งกาจอะไร และการกระทำที่ตามมาจะยิ่งไร้ความหวาดเกรงมากขึ้น

“โจมตีเถอะ แม้ว่าการฆ่าคนแก่อย่างเจ้าที่มีอายุขัยจำกัดจะไม่ทำให้ข้ารู้สึกถึงความสำเร็จ แต่ข้าต้องการเลือดของเจ้าเพื่อเตือนผู้ที่มีเจตนาชั่วร้ายเหล่านั้น!”

หลัวซิวก้าวขึ้นไปในอากาศ ออร่าของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าออร่าผลการฝึกตนของเขาจะอยู่ในราชาเทพขั้นปฐมภูมิเท่านั้น แต่ออร่าของเขานั้นทรงพลังอย่างน่าสะพรึงกลัว ร่างกายที่ดูไม่เด่นของเขาดูเหมือนจะมีพลังเทพที่ไม่มีที่สิ้นสุดและนับไม่ถ้วนซ่อนอยู่!

“พ่อหนุ่ม อย่าโลภไม่รู้จักพอเกินไป!”