บทที่ 2075

“ชีวีพิทักษ์!”

หลัวซิวใช้กฎชีวิต เมื่อเปรียบเทียบกับหนิงหานยู่แล้ว หลัวซิวมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับกฎชีวิตมากกว่า

หากเขาใช้ชีวีพิทักษ์ คนที่ต่ำกว่าจ้าวมหาเทพน้อยคนนักที่จะสามารถทำลายได้

เห็นเพียงว่าเขาผนึกกฎชีวิตไว้ในมือของเขาแล้วจับดาบสีดำด้วยมือเปล่า ดาบรบที่คมฟันทุกอย่างออกไป แต่ไม่สามารถทำลายการปกป้องของกฎชีวิตได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถทำให้มือของเขาบาดเจ็บได้

ในเวลาเดียวกัน แสงศักดิ์สิทธิ์กะพริบขึ้นระหว่างคิ้วของเขา ตัวสำนึกวิญญาณอันกว้างใหญ่ก็ระเบิดออกมา กลายเป็นวิชาอมตะมากมาย ระเบิดเข้าไปในดาบรบ

“โฮก!”

บรรพอาจารย์เทวพยัคฆ์ส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวดในทันใด แต่เป็นเพราะเครื่องหมายวิญญาณที่ประทับอยู่ในดาบรบถูกโจมตี ซึ่งทำให้ตัวสำนึกของเขาเองถูกทำลายกลับเข้าสู่เขา

“บูม!บูม!บูม!...”

ดาบรบสั่นสะเทือน เครื่องหมายวิญญาณที่อยู่ภายในต่อสู้กลับอย่างไม่ยอม โดยตั้งใจที่จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือของหลัวซิว

แต่มือของหลัวซิวเหมือนเหล็กแหนบ ไม่ว่าดาบรบจะดิ้นรนแค่ไหน ก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้

ในช่วงเวลาสั้น ๆ ดาบรบก็หยุดส่งเสียงคำรามอยู่ในมือของหลัวซิวและรอยเครื่องหมายของบรรพอาจารย์เทวพยัคฆ์ก็ถูกหลัวซิวบดขยี้ทำลายลง ตอนนี้ดาบรบอยู่ในมือของเขาแล้ว เขาก็รับมันมาเป็นของตัวเอง!

“ดวงตาแห่งความตาย!”

ทันใดนั้น ดวงตาของหลัวซิวก็กลายเป็นสีดำบริสุทธิ์ ราวกับหลุมดำ เหมือนดาราที่ดำสนิท และเหมือนจักรวาลที่ไร้ที่สิ้นสุด

นี่คือดวงตาคู่หนึ่งที่กลายมาโดยกฎความตาย กฎนี้หมายถึงความตาย ความลึกลับและวิชาอมตะทั้งหมดต่างมุ่งเป้าไปที่วิธีทำให้คู่ต่อสู้ตาย

ดังนั้น หลัวซิวจึงใช้หมื่นจักรวาลไร้รูปการอนุมานสร้างวิชาอมตะนี้ออกมา ด้วยดวงตาแห่งความตาย เขาสามารถมองทะลุเห็นจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ เพื่อให้บรรลุผลของการสังหารด้วยการโจมตีให้สำเร็จเพียงครั้งเดียว

ภายใต้การจ้องมองของดวงตาแห่งความตาย ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะซ่อนจิตวิญญาณช่องจิตไว้ที่ไหน เขาจะถูกมองทะลุในทันทีและไม่มีอะไรซ่อนไว้ได้