บทที่ 208 มองข้ามความหวังดีของผู้อื่น

สิบวันให้หลัง หลัวซิวมาถึงเขาชิงหยาง

บนเขาชิงหยางมีวัดโบราณร้างวัดหนึ่ง ตัดขาดกับโลกภายนอก หลังจากผ่านป่าผืนนี้ไป สามารถเข้าไปด้านในดินแดนเมืองกู่เจี้ยน

ท้องฟ้าแลดูค่ำมากแล้ว หลัวซิวไม่คิดจะออกเดินทางตอนกลางคืน ด้วยเหตุนี้เขาจึงนอนพักที่วัดโบราณร้างชั่วคราว

ชายหนุ่มที่แต่งกายคล้ายปัญญาชนก่อไฟในวัดโบราณ ตอนที่หลัวซิวเข้ามา สีหน้าของชายหนุ่มปัญญาชนฉายความหวาดระแวงทันที

ภายใต้การสัมผัสด้วยสำนักของหลัวซิว ผลการฝึกตนของชายหนุ่มปัญญาชนคนนี้คือฝึกจิตขั้น8 ดูแล้วอายุน่าจะใกล้เคียงกับตน

พยักหน้าให้อีกฝ่าย เพื่อแสดงว่าตนไม่มีเจตนาร้าย หลังจากนั้นหลัวซิวก็นั่งขัดสมาธิตรงมุมหนึ่งในวัดโบราณ

ท้องฟ้าด้านนอกค่อยๆ มืดลง เมฆสีดำบดบังท้องฟ้า เต็มไปด้วยหมอก ไร้แสงของดวงจันทร์

ในวัดล้าง กองไฟลุกโชน หลัวซิวหลับตาลงและจดจ่อ ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

ทางด้านชายหนุ่มปัญญาชน คอยมองเขาด้วยความระแวดระวังอยู่ตลอดเวลา ไม่คลายความระแวงลงแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นเอง ด้านนอกวัดโบราณมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ตามด้วยคนเจ็ดแปดคนทยอยเข้ามา เดินเข้ามา

นำโดย คนที่มีรูปร่างอ้วนท้วม หูกาง แต่ใบหน้าของเขากลับเหี้ยมโหด

คนที่อยู่ด้านหลังของเขา ล้วนเป็นชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ หุ่นยักษ์ เป็นคนฝึกยุทธ์

คนเจ็ดแปดคนนี้ ล้วนเป็นจอมยุทธ์ชี่ไห่ ผลการฝึกตนของเจ้าอ้วนที่เป็นหัวหน้าสูงสุด คือชี่ไห่ขั้นแปด

หลังจากเจ้าอ้วนเดินเข้ามา เขากวาดมองรอบๆด้วยแววตาเยือกเย็น สายตาของเขาจับจ้องไปยังชายหนุ่มปัญญาชน

"จูเสวียนกวง เอาของออกมาเถอะ！” เจ้าอ้วนหัวเราะเยือกเย็นแล้วพูดกับชายหนุ่มปัญญาชน

ตอนที่เห็นคนพวกนี้ ชายหนุ่มปัญญาชนเหมือนเห็นศัตรูตัวฉกาจ กอดห่อผ้าที่อยู่ข้างกายเอาไว้

"ฉันไม่รู้ว่าพวกแกพูดอะไร" ชายหนุ่มปัญญาชนพูดด้วยความกระวนกระวายเล็กน้อย แต่การที่เขากอดห่อผ้าในมือแน่น เป็นการบ่งบอกทุกอย่างแล้ว

"มองข้ามความหวังดีของผู้อื่น！" เจ้าอ้วนหัวเราะเยือกเย็น แล้วส่งสายตาให้คนที่อยู่ข้างๆ

ชายร่างยักษ์เข้าใจทันที เดินเข้าไปหา ยื่นมือออกไปแล้วคว้าห่อผ้าในมือของชายหนุ่มปัญญาชน

ในเวลานี้ คล้ายว่าชายหนุ่มปัญญาตกใจ เขาถอยหลังแล้วเซไปมา ยืนไม่นิ่ง หงายหลังล้มลง ห่อผ้าในมือถูกโยนออกมาพอดี โยนมาทางหลัวซิวพอดิบพอดี

ตุ๊บ！

ห่อผ้าตกลงบนพื้น หล่นลงข้างหลัวซิวพอดี

ตาที่หลับเอาไว้ค่อยๆ ลืมขึ้น หลัวซิวขมวดคิ้วเป็นปมมองชายหนุ่มปัญญาชนที่สีหน้าตกตะลึงและทำตัวไม่ถูก ด้วยสายตาที่เฉียบแหลมของเขามีหรือที่จะดูไม่ออก รู้ว่าอีกฝ่ายเจตนาทำแบบนี้ เพื่อให้ตนกลายเป็นที่สนใจของคนพวกนั้น

เป็นจริงตามนั้น เมื่อเห็นห่อผ้าตกลงข้างๆ หลัวซิว เจ้าอ้วนที่เป็นหัวหน้าของจอมยุทธ์เจ็ดแปดคนมองมาที่ตนด้วยแววตาเยือกเย็น