บทที่ 2085

“โอหัง! คุณชายตระกูลข้าพูดคุยกับเจ้า เจ้าบังอาจไร้มารยาทเช่นนี้หรือ?”

น้ำเสียงของผู้อาวุโสคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกายจ้าวเทียนซิ่นแหบแห้ง เขาทำเสียงหึอย่างเยือกเย็นในทันที แล้วก้าวเท้าเดินออกมา

“ข้าจักไร้มารยาทนี่แหละ เจ้าทำกระไรข้าได้เล่า?”หลัวซิวขมวดคิ้วลง แล้วตอบกลับอย่างดูหมิ่นคำหนึ่ง

“รนหาที่ตาย!”

ผู้อาวุโสตะคอกด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกี้ยว ก่อนที่เขาจะลงมือโจมตีเข้ามาข้างหน้าโดยตรง

แม้จะได้ยินเรื่องราวที่บรรพอาจารย์เทวพยัคฆ์ถูกสังหาร ทว่าผู้อาวุโสคนนี้กลับรู้สึกว่าเมื่ออาศัยผลการฝึกตนแดนมกุฎเทพขั้น 7 ของตนเอง แม้จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่อย่างน้อยก็สามารถถอยกลับมาได้อย่างปลอดภัย

“ไสหัวไป!”

เมื่อจีเสี่ยวจื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามลงมือ นางจึงขยับร่างกายในทันที มือถือหอกมังกรแดงมืด แทงหอกออกไป ทลายสุญญากาศ

ผู้อาวุโสคนนั้นทำเสียงหึอย่างเยือกเย็นทีหนึ่ง มีหอคอยเวทย์หลังหนึ่งปรากฏกลางฝ่ามือ ได้ยินเพียงเสียงเตี๊ยงดังสะเทือนเลื่อนลั่นขึ้นมา จากนั้นเขาก็ทำการต้านทานหอกนี้ของจีเสี่ยวจื่อเอาไว้ได้

เมื่อจ้าวเทียนซิ่นที่นั่งอยู่บนราชรถหัวมังกรร่างม้าเห็นจีเสี่ยวจื่อ แววตาเขาก็เป็นประกายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ สตรีที่งดงามเช่นนี้และมีผลการฝึกตนเป็นมกุฎเทพอีก ช่างเป็นสิ่งที่น่าทึ่งจริง ๆ

เงาร่างของจีเสี่ยวจื่อกระพริบระยิบระยับ ความเร็วรวดเร็วมากจนทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถผนึกเป้าหมายได้ นางแทงเงาหอกออกไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้ท้องฟ้าถูกฉีกกระชากจนพังยับเยิน

อย่างไรก็ตามผลการฝึกตนของนางก็ต่ำไปหน่อย เป็นเพียงมกุฎเทพขั้นปฐมภูมิ ส่วนผู้อาวุโสคนนี้กลับเป็นมกุฎเทพช่วงปลาย ใช้หอคอยเวทย์หลังหนึ่งก็ทำการต้านทานการโจมตีทั้งหมดของนางเอาไว้ได้แล้ว

เวิ่ง!

เห็นเพียงผู้อาวุโสกางฝ่ามือใหญ่ออก ฝ่ามือครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ ทำการผนึกกดอัดปริภูมิบริเวณรอบ ๆ เอาไว้ในทันที ทำให้จีเสี่ยวจื่อสูญเสียความสามารถในการยึดกุมกฎปริภูมิไปภายในพริบตา