บทที่ 2087

“ในเมื่อเป็นคนในตระกูลจ้าว เช่นนั้นก็ฝากชีวิตไว้ที่นี่ซะเถอะ”

หลัวซิวไม่ได้พูดจาไร้สาระกับฝ่ายตรงข้าม ออร่าความตายที่มากมายมหาศาลแผ่กระจายออกมาจากร่างเขา ภายในเวลาชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น นักยุทธ์ทั้งหมดของตระกูลจ้าวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามล้วนสัมผัสได้ว่าชีวีดั้งเดิมภายในร่างกายตนกำลังเคลื่อนไหว ราวกับจะถูกดูดออกไปยังไงอย่างนั้น

ตระกูลจ้าวมีความแค้นอันใหญ่หลวงต่อหยูจือโจว หยูจือโจวถือเป็นสหายของหลัวซิว เช่นนั้นศัตรูของสหายก็คือศัตรูของเขาเช่นกัน

มิหนำซ้ำตระกูลจ้าวมาด้วยความประสงค์ร้าย ทราบว่าเขาเป็นผู้ที่สำนักจักรพรรดิแห่งโลกาชั้นฟ้าออกหมายจับ และต้องมองว่าตัวเองเป็นศัตรูอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้สำหรับเรื่องการปฏิบัติต่อศัตรูนั้น หลัวซิวเป็นผู้ที่ไม่เคยเมตตาใจอ่อนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ตู้มม!

โคจรสี่กฎใหญ่อย่างการเวียนว่ายตายเกิดและห้วงเวลาพร้อมกัน อาณาจักรหนึ่งถูกขยายออกโดยที่มีหลัวซิวเป็นจุดศูนย์กลาง

ภายในอาณาจักรดังกล่าว ทุกคนล้วนได้รับผลกระทบและถูกกดอัดจากกฎ มาตรแม้นว่าเป็นผู้อาวุโสผู้คุ้มครองที่มีผลการฝึกตนมกุฎเทพช่วงปลายนั่นก็ได้รับผลกระทบแบบเดียวกัน!

ทันใดนั้นเอง ก็มีรัศมีเทวกระพริบระยิบระยับตรงหว่างคิ้วหลัวซิว เหมือนกับว่าตรงหว่างคิ้วเขามีพระอาทิตย์ดวงหนึ่งแฝงซ่อนอยู่ ซึ่งร้อนและรุนแรงอย่างยิ่ง

ตัวสำนึกวิญญาณที่มากมายมหาศาลและสยดสยองปะทุออกมา การโจมตีวิญญาณที่ไร้เงาไร้รูปแผ่ขยายออกไป แล้วทำการโจมตีเป็นวงกว้างโดยไม่เลือกหน้า

ปัง! ปัง! ปัง! ……

ภายในเวลาชั่วขณะ ตัวหยั่งรู้ของคนจำนวนมากก็ถูกฉีกกระชากแตกสลาย ศีรษะของแต่ละคนระเบิดแตก เลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูด ศพลอยเกลื่อนห้วงดารา แก่นชีวีทั้งปวงล้วนถูกกฎความตายยึดครอง แล้วผสมเข้าไปในอาณาจักรของหลัวซิว ทำให้พื้นที่ในอาณาจักรเขาแข็งแรงและแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

ซึ่งนี่ก็คืออาณาจักรวัฏสงสาร ตั้งแต่ยึดกุมพลังแห่งเกณฑ์วัฏสงสารเสี้ยวหนึ่งเป็นต้นมา หลัวซิวตระหนักรู้ในความเร้นลับของเกณฑ์ หลอมรวมสี่กฎชั้นยอดอย่างการเวียนว่ายตายเกิดและห้วงเวลา จนตระหนักพลังอมตะนี้ออกมาได้

วัฏสงสารยึดกุมการเวียนว่ายตายเกิด ควบคุมลำดับระเบียบ เช่นนั้นเมื่ออยู่ภายในขอบเขตอาณาจักรของเขา ความเป็นและความตายของสรรพสิ่งล้วนถูกควบคุมอยู่ในกำมือเขา ลำดับระเบียบทั้งหลายในฟ้าดินก็ล้วนกำหนดโดยเขาเช่นกัน!

“มึงจะเป็นศัตรูกับตระกูลจ้าวของพวกกูหรือ?”