บทที่ 2100

ถึงแม้จะหลอกรวมเศษหยกทั้งสองชิ้นเข้าด้วยกันแล้ว แต่หยกชิ้นนี้ก็ยังไม่สมบูรณ์แบบ มีลายเส้นเล็ก ๆ ผลุบ ๆ โผล่ ๆ บนหยก มีความลึกลับและมหัศจรรย์ที่ลึกซึ้งถึงขีดสุดแฝงซ่อนอยู่

หลัวซิวดูความลึกลับและมหัศจรรย์ในนี้ไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ หาต้นสายปลายเหตุไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ในขณะที่เขาเตรียมพร้อมที่จะเก็บเศษหยกเช่นนี้กลับเข้าไปในแหวนเก็บของอยู่นั้น พลังแห่งการต่อต้านและคัดค้านกลับถ่ายทอดออกมาจากตัวหยก ถัดจากนั้นก็มีพลังที่ลึกลับพรั่งพรูออกมา เศษหยกหลุดพ้นออกมาจากกำมือของหลัวซิว เสียงดังชิ่วและมันก็กลายเป็นสายรุ้งยาว บินไปยังทิศทางที่ไกลออกไป

หลัวซิวหรี่ตาลง ก่อนจะรีบโคจรกฎปริภูมิไล่ตามไปโดยไม่ลังเลใจเลยแม้แต่น้อย

หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง เศษหยกก็หยุดอยู่ตรงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านี้หลัวซิวเคยมาสถานที่แห่งนี้แล้ว ทว่าเขา ณ เวลานั้นกลับไม่ค้นพบอะไร ๆ เลย

“หรือว่าอยู่ด้านล่างโครงกระดูกนี่?”หลัวซิวรู้สึกตื่นเต้น นึกความเป็นไปได้นี้ขึ้นมาได้

เขาเคลื่อนย้ายโครงกระดูกแต่ละชิ้นออกแล้วค้นพบอย่างตะลึง โครงกระดูกที่อยู่ด้านล่างมีเยอะมาก ๆ กองกันจนเป็นชั้นหนา ๆ

กระทั่งเขาเก็บกวาดโครงกระดูกบริเวณรอบ ๆ ทิ้ง หลัวซิวก็ค้นพบศิลาจารึกหนึ่งแท่น

ศิลาจารึกดังกล่าวสูงประมาณห้าสิบกว่าเมตร แต่กลับไม่มีฐานแท่น เหมือนดั่งเศษหยก ต่างไม่สมบูรณ์

อย่างไรก็ตามหลัวซิวกลับค้นพบอย่างตะลึงว่าศิลาจารึกแท่นนี้ ดูเหมือนจะสามารถประกอบกับศิลาจารึกที่ไม่สมบูรณ์ในหุบเขาผนึกปีศาจนั่นพอดี

เมื่อครั้นนั้นเขาไม่เชื่อหยูจือโจว ดังนั้นจึงไม่ได้ไปตามหาโชคและโอกาสหน้าศิลาจารึกที่ไม่สมบูรณ์ในหุบเขาผนึกปีศาจ ทว่าเวลานั้นเขาได้มองโดยที่ยืนห่างกันไกล ๆ รอบหนึ่ง จำรูปร่างลักษณะของศิลาจารึกที่ไม่สมบูรณ์นั่นเอาไว้

หากเชื่อมต่อศิลาจารึกที่ค้นพบ ณ บัดนี้ กับศิลาจารึกในหุบเขาผนึกปีศาจเข้าด้วยกัน หลัวซิวแทบจะสามารถยืนยันได้เลยว่ามันต้องประกอบเป็นศิลาจารึกที่สมบูรณ์แบบหนึ่งแท่นได้แน่นอน

หลัวซิวจึงรีบยื่นมือออกไป เตรียมพร้อมที่จะเก็บศิลาจารึกแท่นนี้เข้าไปในแหวนเก็บของ

ทว่าในเวลานี้เอง ก็มีพลังออร่าที่น่าสยดสยองอย่างไร้ขอบเขตพรั่งพรูออกมาจากศิลาจารึก มีฝ่ามือที่ขาวผ่องดุจหยกยื่นออกมาจากศิลาจารึก