บทที่ 2106

อั่ก!

เลือกสีแดงสดสาดกระเด็น เทพปีศาจเฒ่าตระกูลจู้ที่มีผลการฝึกตนแข็งแกร่ง ฝึกกฎเพลิงอัคคีจนแทบจะถึงแดนขั้น 7 บริบูรณ์ แต่ร่างเนื้อของเขากลับไม่แข็งแกร่งแต่อย่างใด ถูกหมัดนี้ของหลัวซิวโจมตีจนใบหน้าบิดเบี้ยว เลือดสีแดงสดท่วมใบหน้าครึ่งหนึ่ง ดูน่าสยดสยองอย่างยิ่ง

“นี่คือภูมิฐานที่ตระกูลจู้ของพวกมึงภูมิใจนักภูมิใจหนาหรือ? บรรพอาจารย์กึ่งจ้าวมหาเทพก็มีดีเท่านี้เอง”

ภายในอาณาจักรวัฏสงสาร หลัวซิวที่เหมือนดังผู้ชี้ขาดทุกสรรพสิ่งในฟ้าดินพูดอย่างเรียบนิ่ง

คำพูดของเขาดูไม่ได้นำตระกูลจู้มาไว้ในสายตาเลยด้วยซ้ำ เรียกได้เลยว่าหยิ่งผยองถึงขีดสุด แต่วินาทีนี้กลับไม่มีผู้ใดคิดว่าเขาพูดผิด เนื่องจากเทพปีศาจเฒ่าที่เกะกะระรานของตระกูลจู้ถูกเขากดอัดโดยสิ้นเชิง และไม่มีกำลังที่จะต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย

“เจ้าเด็กเดรัจฉาน มึงทำให้กูกราดเกรี้ยวแล้ว!”

ในฐานะที่เป็นบรรพอาจารย์ตระกูลจู้ผู้ยอดเยี่ยมที่ดำรงอยู่จนถึงปัจจุบัน เทพปีศาจเฒ่าท่านนี้ที่เคยเป็นผู้ไร้เทียมทานในอดีตบ้าคลั่งแล้ว เขาตะคอกเสียงดังลั่นคำหนึ่ง ภายในเสียงตะคอกเปี่ยมล้นไปด้วยความไม่ยอมและความโกรธแค้น และมีความเด็ดเดี่ยวและจิตสังหารที่ไร้ขอบเขตด้วย

ท่ามกลางสายตาผู้คน ร่างกายของเทพปีศาจเฒ่าตระกูลจู้ลุกโชนขึ้นมา เดิมทีอายุไขของเขาก็เหลือไม่มากแล้ว วินาทีนี้เขาก็แผดเผาอายุไขของตนเองอีก และยิ่งแผดเผาแม้กระทั่งวิญญาณช่องจิตของเขาด้วย เพื่อแลกกับผลการฝึกตนที่เกะกะระรานและสูงเทียมฟ้า

กระตุ้นชุดรบระดับจ้าวมหาเทพภายใต้สภาวะเช่นนี้ ออร่าบนตัวเทพปีศาจเฒ่าตระกูลจู้ ณ วินาทีนี้เทียบทัดผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวมหาเทพ

แน่นอนอยู่แล้วว่าเขายังบรรลุไม่ถึงระดับจ้าวมหาเทพอย่างแท้จริง แต่พลังออร่าทั้งตัวกลับสามารถเทียบทัดผู้แข็งแกร่งที่พึ่งบรรลุสู่ระดับจ้าวมหาเทพใหม่ ๆ แล้ว

เสียงฟ้าร้องสะท้อนออกมาจากนภาสูง ราวกับปณิธานของกฎเทียนเทียนจักรวาลกำลังจะจุติทัณฑ์สวรรค์ลงมา เนื่องจากในโลกามนุษย์มีข้อจำกัดไม่อนุญาตให้มีผู้ที่มีผลการฝึกตนสูงกว่าระดับจ้าวมหาเทพปรากฏ

“ตระกูลจู้ของกูมีการถ่ายทอดสืบสานมาหลายสิบล้านปี จักอนุญาตให้มึงที่เป็นผู้น้อยมาเหยียดหยามอำนาจบารมีได้อย่างไร วันนี้แม้กูต้องตาย กูก็จะทำให้มึงได้รู้ว่าอำนาจบารมีของตระกูลจู้เป็นสิ่งที่ไม่สามารถลบหลู่ได้!”