บทที่ 2118

ตลอดช่วงสองเดือนที่เร่งเดินทางมานี้ อาศัยความลึกลับและมหัศจรรย์ของร่างอมตะ สภาพอาการบาดเจ็บของหลัวซิวได้รับการฟื้นฟูแล้ว ดังนั้นสตรีทั้งสามนางจึงไม่รู้ว่าเขาผ่านพ้นเรื่องราวอะไรมา

สำหรับการไล่ล่าของมหาจักรพรรดิ์ยุทธ์แห่งนรกภูมินั้น หลัวซิวก็แค่กล่าวถึงอย่างคร่าว ๆ จากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก

“ท่านพี่ เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าราวกับท่านกลับมาเป็นเหมือนเก่าอีกครั้งแล้ว?”หนิงหานยู่กวาดตามองหลัวซิวตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างสงสัย แล้วถามอย่างรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย

“กลับมาเป็นเหมือนเก่า? หมายความว่าอย่างไร?”หลัวซิวหลุดหัวเราะออกมา

“เพราะก่อนหน้านี้ท่านยังดี ๆ อยู่เลย ต่อมาจู่ ๆ ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด ท่านก็ดูเย็นชาขึ้น ให้ความรู้สึกคล้ายเข้าหายาก ทว่าบัดนี้ท่านกลับมาเป็นเหมือนเก่าแล้ว กลับมาเหมือนท่านพี่คนเดิมแล้ว”หนิงหานยู่ยิ้มพลางตอบกลับ

เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว แล้วเห็นว่าฉียู่หรงและจีเสี่ยวจื่อก็เหมือนมีความรู้สึกเช่นเดียวกัน หลัวซิวจึงเข้าใจขึ้นมาในทันที

เนื่องจากปลุกตื่นความทรงจำของไท่ซ่างฉิง อารมณ์และจิตใจของตัวเขาเองก็ได้รับผลกระทบด้วย เพราะไท่ซ่างฉิงเมื่อหลายแสนล้านปีก่อน เป็นคนที่จดจ่ออยู่แต่กับการแสวงหาวิถี แล้วเย็นชาต่อทุกสรรพสิ่ง

“ยัยบื้อ ท่านพี่จะเป็นท่านพี่ของเจ้าตลอดไป อย่าคิดมาก”หลัวซิวหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือออกไปบีบจมูกเล็ก ๆ ของหนิงหานยู่

เมื่อเห็นสถานการณ์ ณ บัดนี้ของหลัวซิว จีเสี่ยวจื่อและฉียู่หรงก็ต่างหัวเราะออกมา ยกภูเขาออกจากอก

“พอแล้ว พวกเจ้ามาถึงก่อนข้า ยัยหนูเจ้าสืบเสาะเรื่องราวอะไรมาได้บ้าง?”หลัวซิวยิ้มพลางพูด สายตาร่วงลงบนตัวหนิงหานยู่

“ดารานภากาศทมิฬตั้งอยู่ในพรมแดนที่ติดต่อกันของทั้งสามธาตุดารา ซึ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยความอันตราย ขณะเดียวกันก็เปี่ยมล้นไปด้วยโอกาสและของล้ำค่าเช่นกัน ทันทีที่มีข่าวของล้ำค่าบังเกิด ข้าคิดว่าท่านพี่น่าจะตามหาผู้ที่ท่านกำลังตามหาได้แล้วเจ้าค่ะ”หนิงหานยู่พูดด้วยน้ำเสียงที่สดใสไพเราะ