บทที่ 2124

ตู้ม!

มีพลังออร่าที่รวดเร็วและดุดันอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ระเบิดออกมาจากหอกมังกรแดงมืด ลำตัวของมังกรเจียวสามเนตรที่กำลังบีบรัดหอกมังกรถูกระเบิดจนแตกสลายทันที

หลังจากหลุดพ้นจากการผูกมัดแล้ว หอกมังกรของจีเสี่ยวจื่อก็ทิ่มแทงไปข้างหน้า แสงหอกที่เฉียบคมถึงขีดสุดมาแรงจนไม่อาจต้านทานได้ พุ่งตรงไปตรงกลางหวางคิ้วของเห้อเหลียนชิง

ทว่าแม้ลำตัวของมังกรเจียวสามเนตรจะถูกบดจนละเอียดแล้ว แต่มันก็ยังอ้าปากกว้างแล้วกัดลงมา หากนางยึดมั่นที่จะแทงหอกนี้ออกไปละก็ เกรงว่าจุดจบของทั้งสองฝ่ายคงต้องบาดเจ็บสาหัสแน่

“หยุดบัดเดี๋ยวนี้!”สีหน้าของเซียวอันเปลี่ยนไป หวังจะลงมือในทันที ทว่าท้ายที่สุดก็ช้าไปก้าวหนึ่ง

อย่างไรก็ตามมีกิริยาท่าทางของเงาร่างหนึ่งกลับเร็วกว่าเขา เงาดังกล่าวปรากฏข้างกายจีเสี่ยวจื่อโดยตรง ก่อนจะยื่นมือออกไปกดมือของจีเสี่ยวจื่อเอาไว้ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งตบลงกลางอากาศ มือใหญ่ข้างหนึ่งครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ ทำลายล้างศีรษะของมังกรเจียวที่ขย้ำลงมา

ภาพเหตุการณ์บนสนามประลองเงียบสงัดลงไปในทันที เห็นเพียงหอกมังกรของจีเสี่ยวจื่ออยู่ห่างจากหว่างคิ้วเห้อเหลียนชิงเพียงนิ้วเศษ ๆ แต่ทว่าตรงหว่างคิ้วของเห้อเหลียนชิงก็มีโล่ขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏหนึ่งอันเช่นกัน ถึงแม้จะแทงหอกนี้ลงไป เกรงว่าก็น่าจะไม่อันตรายถึงชีวิต

“ยัยหนูนี่ เหตุใดจึงลงมือมุทะลุเช่นนี้ ในเมื่อเป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เหตุใดจึงต้องจริงจังเช่นนี้ด้วย?”

หลัวซิวยื่นมือออกไปบีบจมูกจีเสี่ยวจื่อ ดูเหมือนเป็นการตำหนิ แท้จริงแล้วเขาเอ็นดูในตัวนางมาก ๆ

“เหอะ ๆ ศิษย์น้องของสหายหลัวไม่ธรรมดาจริง ๆ ฝึกกฎปริภูมิและเพลิงอัคคีพร้อมกัน เส้นทางในอนาคตต้องไร้ขีดจำกัดแน่นอน!”

เซียวอันหัวเราะพลางเดินตรงเข้ามา ตบ ๆ ไหล่เห้อเหลียนชิงพลางพูด: “พวกเราต่างเคารพนับถือในศักยภาพของพวกสหายหลัวมาก ๆ จึงไม่มีความจำเป็นต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกันอีกแล้ว”

การที่พูดเช่นนี้นั้น เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเซียวอันถือว่ายอมรับศักยภาพของพวกหลัวซิวแล้ว