บทที่ 214 ปรมาจารย์กลั่นยาระดับ4

ในห้องกลั่นยานี้มีเตายาทั้งหมดหกเตา เป็นเตายาอย่างดี ร่วมกับหลัวซิว พอใช้พอดี

การสอบนักกลั่นยาระดับ3 เป็นการกลั่นยาเก็บปราณของยาระดับ3 ฤทธิ์ของยาเก็บปราณนี้สามารถทำให้จอมยุทธ์พรสวรรค์ฟื้นฟูปราณแท้ได้อย่างรวดเร็ว สามารถต่อสู้ได้นานขึ้น เป็นที่ต้องการของโลกภายนอก

"อืม ทุกคนเริ่มกันเถอะ" โอวโหเหลียงนั่งลง สายตาของเขากวาดมองทุกคนแล้วพูด

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนเริ่มทันที เปิดฝาของเตายา ใช้ปราณแท้ผนึกเป็นเปลวไฟ เริ่มทำการอุ่นเตา

สำนึกของโอวโหเหลียงก็แผ่ซ่านออกมา สังเกตการเคลื่อนไหวของนักกลั่นยาทุกคน เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนกลั่นยาแล้วมีปัญหาจนเตาอาจจะระเบิด เขาก็จะยื่นมือเข้าไปช่วยทันที

ปราณแท้ผนึกเปลวไฟ เป็นวิธีการธรรมดาที่สุด มีเพียงวรยุทธ์พิเศษจำนวนน้อย จึงจะสามารถฝึกตนเปลวไฟที่เป็นพิเศษได้

สำหรับการหล่อเลี้ยงฟ้าดินของวิญญาณแห่งเปลวไฟ ขาดแคลนมากยิ่งกว่าฝึกตนพิเศษของวรยุทธ์ด้านไฟ

หลัวซิวอุ่นเตา พร้อมกับสังเกตท่าทีของคนอื่นๆ พบว่าลูกศิษย์ของโอวโหเหลียง ซึ่งก็คือหญิงสาวชุดสี่ม่วงด้วยเปลวไฟที่ปราณแท้ผนึกขึ้นมานั้น มีเปลวไฟสีม่วงอ่อนๆ เห็นชัดว่าเป็นเพราะวรยุทธ์ที่ฝึกนั้นพิเศษ

เปลวไฟที่เคล้าไปด้วยสีม่วงอ่อน อุณหภูมิสูงขึ้น กำลังไฟก็จะยิ่งแข็งแกร่ง สามารถสกัดสิ่งแปลกปลอมในยาวิเศษได้สะอาดยิ่งขึ้น

แววตาของโอวโหเหลียงจับจ้องไปที่การกระทำของหลัวซิวตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนที่เขาเห็นเปลวไฟสีขาวที่หลัวซิวผนึกขึ้นมานั้น ดวงตาชราอดไม่ได้ที่จะทอประกาย

"ลมปราณชีวิตที่เข้มข้นอย่างมาก......"

โอวโหเหลียงมองอัคคีขาวเสวียนหยางที่หลัวซิวผนึกขึ้นมาด้วยความตกตะลึง เปลวไฟนี้ไม่เพียงแต่อุณหภูมิยิ่งสูงขึ้นแล้วจะสามารถสกัดสิ่งแปลกปลอมในยาวิเศษได้ แต่ว่ายังมีพลังของสิ่งมีชีวิตในการหล่อเลี้ยงยาวิเศษ เพิ่มฤทธิ์ของยาให้สูงขึ้น！

"ไม่ใช่การหล่อเลี้ยงฟ้าดินของจิตวิญญาณเปลวไฟพรสวรรค์ น่าจะเป็นวรยุทธ์พิเศษของการฝึกตน" สีหน้าของโอวโหเหลียงค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

เขาเริ่มเชื่อแล้วว่าบางทีหลัวซิวอาจจะสามารถกลั่นยาระดับ4ได้จริงๆ

แต่ว่า เจ้าหมอนี่เพิ่งอายุแค่สิบห้า！ ฝึกตนบรรลุแดนฝึกจิตก็น่าตกตะลึงมากแล้ว ทั้งยังเป็นปรมาจารย์กลั่นยาระดับ4 สิ่งนี้จะทำให้อัจฉริยะมากมายในประเทศเทียนหวูทนรับได้อย่างไร?

ในเวลาเดียวกัน โอวโหเหลียงก็แปลกใจว่าวิชาการกลั่นยาของหลัวซิวเรียนรู้มาจากที่ไหน เพราะการกลั่นยาแตกต่างจากการฝึกยุทธ์ ไม่ใช่ว่ามีวรยุทธ์ทักษะยุทธ์ก็สามารถฝึกตนด้วยตนเองได้ แต่ว่าต้องใช้ความรู้มากมยและอาจารย์สอนด้วยตนเองถึงจะทำได้

แต่จากที่เขารู้ ก่อนที่หลัวซิวจะอายุสิบสี่เขาไม่มีชื่อเสียงแต่อย่างใด เวลาสั้นๆเพียงหนึ่งปีก็โดดเด่นขึ้นมา ระหว่างนี้มีหลายอย่างที่น่าสงสัย

หลัวซิวไม่รู้ว่าโอวโหเหลียงปะติดปะต่ออะไรหลายๆอย่างได้มากมาย หรือต่อให้รู้เขาก็ไม่สนใจ

ผลการฝึกตนของเขาสูงอยู่แล้ว ร่วมกับความพิเศษของอัคคีขาวเสวียนหยาง ขั้นตอนการอุ่นเตาจึงเสร็จอย่างรวดเร็ว โยนยาวิเศษที่ใช้ในการกลั่นยาเก็บปราณลงไปในเตา

หญิงสาวชุดสีม่วงซึ่งเป็นลูกศิษย์ของโอวโหเหลียงคอยสังเกตท่าทีของหลัวซิวมาโดยตลอด สำหรับพรสวรรค์ในการกลั่นยาของตน เธอรู้สึกภาคภูมิใจมาโดยตลอด แต่เมื่อเห็นท่าทีเชี่ยวชาญของชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำและวิธีการควบคุมไฟที่สุดของที่สุด เธอก็เข้าใจทันทีว่าทำไมท่านอาจารย์ถึงเกรงใจชายหนุ่มคนนี้

การกลั่นยาเก็บปราณ สำหรับหลัวซิวแล้วไม่มีแรงกดดันแม้แต่น้อย ใช้เวลาทั้งหมดไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็กลั่นยาเก็บปราณได้สำเร็จ

ยกมือขึ้นปรบมือ ปิดหม้อ ยาสีเหลืองที่แวววับแปดเม็ดลอยออกมา ถูกหลัวซิวเก็บเข้าไปในขวดหยก

"ผู้น้อยทำให้ฉันเปิดโลกกว้างมาก！”