บทที่ 2148

แต่อุปนิสัยของไท่ซ่างฉิงกลับไม่ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของหลัวซิว ตัวธรรมของเขาคงอยู่เพียงภพชาตินี้ ซึ่งไม่ใช่ภพชาติก่อน!

ก่อนจะจากกัน ฉียู่หรงร้องไห้ฟูมฟาย หลังจากพูดคำว่าปล่อยวางการแสวงหาความรักอย่างดื้อรั้น แล้วปล่อยให้ทั้งสองลืมเลือนกันและกันออกมาแล้ว หลัวซิวก็เข้าใจความคิดของนาง

คอยอยู่ข้างกายแต่ไม่ได้ใจ จะดีกว่าหากปล่อยวางการแสวงหาความรักอย่างดื้อรั้น แล้วปล่อยให้ทั้งสองลืมเลือนกันและกัน……

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฉียู่หรงปลงตกในเรื่องความรักได้ดีมาก แม้จะตัดใจไม่ได้ สุดท้ายนางก็เลือกการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด

เนื่องจากหลัวซิวไม่ได้ปฏิบัติต่อนางด้วยความรู้สึกรักระหว่างหนุ่มสาว หากฉียู่หรงติดตามอยู่ข้างกายเขาตลอดละก็ ท้ายที่สุดก็ไม่มีตอนจบอะไรอยู่ดี

ไท่ซ่างฉิงในอดีตมองเหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นเครื่องจำจอง ณ ยุคสมัยนั้นมีเทพธิดาผู้ภาคภูมิแห่งสวรรค์ที่นับไม่ถ้วนเลื่อมใสศรัทธาในตัวเขา แต่ไท่ซ่างฉิงกลับไม่สนใจใยดีเลย

แม้หลัวซิว ณ ภพชาตินี้จะไม่ไร้ความปราณีปานไท่ซ่างฉิง แต่หลังจากเกิดเรื่องราวกับเหยียนเยว่เอ๋อร์และเหยียนซีโรว่ เขาก็ไม่กล้าแตะต้องเรื่องอารมณ์รักระหว่างหนุ่มสาวง่าย ๆ อีก

เหยียนเยว่เอ๋อร์สูญเสียความทรงจำในอดีต ปัจจุบันนางแค่คงอยู่ด้วยตัวตนของหงเฟย ส่วนเหยียนซีโรว่นั้นยิ่งหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย สามารถพูดได้เลยว่าเรื่องทั้งหมดทั้งมวลนี้ล้วนมีบ่อเกิดมาจากเขาหลัวซิว

ศัตรูของเขาหลัวซิวที่อยู่ในโลกใบนี้มีเยอะมากเกินไป ยิ่งกว่านั้นคือจากการที่แดนยุทธ์ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก้าวเข้าสู่ระดับขั้นที่สูงกว่า ศัตรูของเขาก็มีแต่จะยิ่งอยู่ยิ่งมาก ยิ่งอยู่ยิ่งแข็งแกร่ง ด้วยเหตุนี้ผู้ที่กลายเป็นคนรักของเขา เกรงว่าภัยพิบัติมีแต่จะเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ดังนั้นช่วงระยะเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา หลัวซิวจะหลีกเลี่ยงปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างหนุ่มสาวอยู่เสมอ อย่างน้อยสุดตราบใดที่ความทรงจำของเหยียนเยว่เอ๋อร์ยังไม่ฟื้นกลับคืนมา และยังไม่พบร่องรอยของเหยียนซีโรว่ เขาจะไม่คิดเรื่องนี้

หลังจากออกจากตระกูลฉีแล้ว หลัวซิวก็ควบคุมเรือรบทองคำเดินทางไปสำนักกระบี่ฟ้ามกุฎหนึ่งรอบ มองข้ามค่ายกลใหญ่ในสำนักเขาของสำนักกระบี่ฟ้ามกุฎราวกับไร้วัตถุ เขาใช้อำนาจที่น่าเกรงขามของเรือรบทองคำบุกเข้าไป ทำการฆ่าล้างสำนักเขาของสำนักกระบี่จนเลือดไหลนองเป็นทาง