บทที่ 2155

แสงสีทองที่งดงามแผ่คลุมไปทั่วทั้งห้องพัก และสว่างไสวอยู่ไม่รู้นานเท่าไหร่ ซิงเฉินและเหล่าผู้อาวุโสในตระกูลล้วนรอคอยอย่างร้อนรนมาโดยตลอด ทว่าพวกเขามองไม่ชัดเจนเลยด้วยซ้ำว่ามันคืออะไรกันแน่ เนื่องจากออร่าเคล็ดเทพสงครามที่อยู่บนตัวหลัวซิวอยู่เหนือพวกซิงเฉิน ซึ่งกดอัดพวกเขาเอาไว้โดยสิ้นเชิง วินาทีนี้แม้แต่หน้ายังเงยขึ้นมายังทำไม่ได้เลย

หลังจากผ่านไปนานมาก ๆ แสงสีทองจึงค่อย ๆ สลายหายไป ส่วนสีหน้าของหลัวซิวก็ดูขาวซีดเล็กน้อยด้วย ผลการฝึกตนที่สูญเสียไปเพราะทำลายตัวต้องห้ามบนกล่องเหล็กไม่ถือว่าหนักหนาเท่าไหร่ แต่ทว่ากลับทำให้ตัวสำนึกวิญญาณของเขาสูญเสียไปไม่น้อยเลย

มีเสียงแคว็กดังขึ้น เมื่อเสียงดังกล่าวสะท้อนเข้าไปในหูซิงเฉินและเหล่าผู้อาวุโสในตระกูล มันก็ราวกับเสียงเทพธรรมชาติที่อยู่เหนือเก้าสวรรค์ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง เหมือนดั่งเป็นประจักษ์พยานต่อวินาทีแห่งปาฏิหาริย์

กล่องเหล็กที่มีรอยสนิมด่างมากมายถูกเปิดออกแล้ว!

ภายในกล่องเหล็กมีลูกแก้วสีฟ้าที่โปร่งใสครึ่งหนึ่งหนึ่งลูก ภายในลูกแก้วลูกนี้ มีเลือดที่พร่างพราวดั่งพลอยแดง แวววาวจับตาราวกับพระอาทิตย์ดวงหนึ่ง ซึ่งมีพลังที่มากมายมหาศาลจนไม่อาจจินตนาการได้แฝงซ่อนอยู่

ถึงแม้มันจะถูกผนึกอยู่ในลูกแก้ว แต่ก็มีพลังอำนาจที่มากมายมหาศาลแผ่กระจายออกมาจากเลือดสีแดงสดที่แวววาวจับตานั่นอยู่ดี ทำให้ซิงเฉินและเหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ภายในห้องพักต่างคุกเข่าลงจนเสียงดังตึก

มีเพียงหลัวซิวเท่านั้นที่ยังคงสุขุมเรียบนิ่งเมื่ออยู่ภายใต้พลังอำนาจนี้ ในขณะเดียวกันเขาก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างลาง ๆ แล้ว

สิ่งที่ผนึกอยู่ในลูกแก้วลูกนี้ไม่ใช่เลือดทั่วไป แต่เป็นเลือดหนึ่งหยดในใจของบรรพบุรุษตระกูลเทพสงคราม!

โลหิตใจนั้นคือส่วนที่ยอดเยี่ยมที่สุดของผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์ บรรพบุรุษของตระกูลเทพสงครามคืออดีตประมุขแห่งโลกร้าง ซึ่งพลังแห่งเกณฑ์ที่ยึดกุมนั้นทรงพลังอย่างไร้เทียมทาน พลังที่แฝงซ่อนอยู่ในโลหิตใจหนึ่งหยดของเขานั้น เรียกได้เลยว่าน่าสยดสยองอย่างยิ่ง หากปะทุออกมาเกรงว่าคงสามารถทำลายล้างธาตุดาราอัมพรเทวให้กลายเป็นฝุ่นผงได้อย่างง่ายดายเลย

ส่วนสิ่งของอย่างโลหิตใจนั้น มาตรแม้นว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่ฝึกกฎชีวิตถึงขีดสุด ทันทีที่สูญเสียไปแล้วก็บำรุงซ่อมแซมให้กลับมาได้ยากมาก ๆ ในส่วนของผู้ที่ไม่ได้ยึดกุมกฎชีวิตนั้น ทันทีที่สูญเสียโลหิตใจไป มันก็เท่ากับเป็นการสูญเสียไปโดยสิ้นเชิง