บทที่ 217 ออกจากเมืองซานหยวน

“วันนี้ผมจะไปจากเมืองซานหยวนแล้ว รบกวนปรมาจารย์โอวโหวหยางช่วยจัดการรับมือกับคนพวกนั้นที” หลัวซิวกล่าว

จนถึงตอนนี้หลัวซิวยังไม่ได้ทำตามความตั้งใจที่จะขยายเครือข่ายเพื่อเสริมสร้างความน่าเชื่อถือของตนเลย หากเขาสามารถกลั่นยาระดับ 5 จนถึงระดับ 6 ออกมาได้ และสามารถรวมตัวผู้แข็งแกร่งระดับราชายุทธ์ขึ้นไปมาได้ นี่ต่างหากที่จะมีส่วนช่วยในการส่งเสริมอำนาจของเขา

ส่วนผู้ที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ฝึกจิตนั้น......แน่นอนว่ายังไม่พอ

“วันนี้ปรมาจารย์หลัวซิวจะไปแล้วหรือ” หลังจากที่ส่งพวกปรมาจารย์ฝึกจิตกลับไปกันหมดแล้ว โอวโหวเหลียงก็กลับมาด้วยสีหน้าหมองคล้ำ

ในหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ตั้งแต่ที่เขาได้รับม้วนหยกมาจากหลัวซิว เขาก็มีแรงบันดาลใจขึ้นมาก แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถยกระดับประสิทธิผลและคุณภาพยาขึ้นมาได้ แต่ประสิทธิภาพในการกลั่นยาของเขาก็พัฒนาขึ้นมา หากเป็นเมื่อก่อนการกลั่นยาระดับ 4 หนึ่งเตาต้องใช้เวลาถึงครึ่งวัน แต่ตอนนี้เขาใช้เวลาเพียงสองชั่วยามก็เพียงพอแล้ว

เขามีความเชื่อว่าหากหลัวซิวยังอยู่ที่นี่ต่อ แล้วคอยอธิบายความสงสัยของเขา ระดับการกลั่นยาของเขาจะต้องพัฒนาขึ้นราวติดปีกอย่างแน่นอน

ในใจของโอวโหวเหลียงตอนนี้ ไม่รู้ว่าเขาเริ่มเกิดความรู้สึกเลื่อมใสในตัวหลัวซิวขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะแม้แต่อาจารย์ที่มีชื่อเสียงในการสอน อายุวัยรุ่นเท่านี้ยังไม่มีความสามารถในการกลั่นยาได้เท่าเขา พรสวรรค์ของเขานับว่าร้ายกาจนัก

ขอเพียงเวลาที่มากกว่านี้ คาดว่าอีกไม่นานนัก เจ้าหนุ่มคนนี้จะต้องกลายเป็นปรมาจารย์กลั่นยาขั้น 5 ที่เขาได้แต่แหงนหน้ามอง

“จริงสิ ผมอยากขอให้ปรมาจารย์โอวโหวช่วยผมสักเรื่อง” หลัวซิวเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะกล่าวออกมา

“ขอแค่ไม่เกินความสามารถของข้า ข้าจะต้องช่วยอย่างไม่มีข้อแม้” โอวโหวเหลียงตอบออกมาทันที

หลัวซิวพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม เขาสัมผัสได้ว่าโอวโหวเหลียงมีเจตนาดีกับตน แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงปรมาจารย์กลั่นยาระดับ 4 แต่ภายในสมาชิกของแก๊งนักกลั่นยา เขากลับมีช่องทางและอำนาจอยู่บ้าง ดังนั้นจึงนับว่าจะเป็นประโยชน์กับเขาไม่น้อยในวันข้างหน้า

“ผมอยากได้น้ำแร่วิญญาณ ผลหู่หยางจูและหญ้าวิญญาณ ไม่ทราบว่าปรมาจารย์โอวโหวหยางพอจะมีช่องทางให้ได้มาซึ่งวัตถุดิบทั้งสามชนิดนี้หรือไม่” หลัวซิวกล่าวถามออกไปตามตรง

น้ำแร่วิญญาณ ผลหู่หยางจูและหญ้าวิญญาณ......

เมื่อโอวโหวเหลียงได้ยินชื่อวัตถุดิบทั้งสามประเภทนี้ สีหน้าของเขาก็กระตุกเกร็ง

เพราะของเหล่านี้ล้วนเป็นตัวยาหลักที่ใช้ในการกลั่นยาวิญญาณหยินหยาง

ยาวิญญาณหยินหยางเป็นยาระดับ 6 แถมยังเป็นยาระดับ 6 ที่อยู่ในระดับสูง ทั่วทั้งประเทศเทียนหวูนี้มีเพียงปรมาจารย์ระดับ 6 ในเมืองหลวงเท่านั้นที่สามารถกลั่นยาออกมาได้

นอกจากนี้ยาวิญญาณหยินหยางยังเป็นยาที่ใช้ในการรักษาเทพจิตที่บาดเจ็บโดยเฉพาะ

ในมุมมองของโอวโหวเหลียง หลัวซิวไม่มีทางใช้ยาชนิดนี้ได้ เพราะยานี้จัดทำไว้สำหรับผู้แข็งแกร่งที่เป็นจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นไปเท่านั้น ดังนั้นสิ่งแรกที่เขานึกถึงก็คืออาจารย์ปริศนาที่อยู่เบื้องหลังหลัวซิวเท่านั้น

หลัวซิวไม่ได้อธิบายอะไรออกไป โอวโหวเหลียงจึงไม่กล้าถามเช่นกัน

“ของทั้งสามชนิดนี้มีแค่ในประเทศเทียนหวูเท่านั้น ข้าสามารถใช้ช่องทางภายในของแก๊งนักกลั่นยาช่วยเจ้าสืบข่าวเรื่องนี้ได้”โอวโหวเหลียงกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลัวซิวจึงพยักหน้า ของทั้งสามชนิดนี้หลัวซิวไม่ได้รีบร้อนอยากได้มากนัก เพราะยาวิญญาณหยินหยางนี้ อย่างน้อยๆ เขาต้องฝึกตนให้ถึงระดับราชายุทธ์ก่อนถึงจะสามารถกลั่นยาได้

ทว่าขอเพียงเขารู้ว่าของเหล่านี้ปรากฏอยู่ที่ไหน แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

“เช่นนั้ต้องขอรบกวนปรมาจารย์โอวโหวช่วยผมตามหาของทั้งสามชนิดนี้แล้ว และวานติดต่อผมเมื่อได้ข่าว” หลัวซิวกล่าว

จากนั้นเขาจึงหยิบกล่องส่งเสียงออกมา จากนั้นจึงช่วยโอวโหวเหลียงประทับตราลงบนกล่องส่งเสียง เพื่อใช้ในการติดต่อซึ่งกันและกันในวันข้างหน้า

เมื่อทุกอย่างตระเตรียมเรียบร้อยแล้ว หลัวซิวจึงกล่าวลาโอวโหวเหลียง และตามหาประตูสู่แดนนานาอสูรบริเวณใกล้เคียงเมืองซานหยวน